Dawkowanie Pemetrexed medac - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Pemetrexed medac?

Ogólne zasady dawkowania: Zalecana dawka leku wynosi 500 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała (pc.). Powierzchnię ciała oblicza się na podstawie wzrostu i masy ciała pacjenta. Lek podaje się we wlewie dożylnym trwającym 10 minut, w pierwszym dniu każdego 21-dniowego cyklu leczenia.

Pemetreksed w skojarzeniu z cisplatyną: Pemetrexed medac podaje się we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut pierwszego dnia cyklu. Cisplatynę w dawce 75 mg/m² pc. podaje się we wlewie trwającym około 2 godzin, rozpoczynając około 30 minut po zakończeniu wlewu pemetreksedu. Cykl leczenia powtarza się co 3 tygodnie.

Pemetreksed w monoterapii: U pacjentów z niedrobnokomórkowym rakiem płuca poddawanych wcześniej chemioterapii stosuje się dawkę 500 mg/m² pc. we wlewie dożylnym w ciągu 10 minut pierwszego dnia każdego 21-dniowego cyklu.

Obowiązkowa premedykacja – kortykosteroidy: W celu ograniczenia częstości występowania i nasilenia odczynów skórnych pacjent powinien otrzymywać deksametazon w dawce odpowiadającej 4 mg dwa razy na dobę (lub inny równoważny kortykosteroid) w dniu poprzedzającym podanie pemetreksedu, w dniu podania leku i następnego dnia.

Obowiązkowa suplementacja witaminami:

• Kwas foliowy: 350-1000 µg doustnie raz na dobę. Należy przyjąć co najmniej 5 dawek w ciągu 7 dni przed pierwszą dawką pemetreksedu. Kontynuować przez cały okres leczenia i przez 21 dni po ostatniej dawce
• Witamina B12: 1000 µg domięśniowo w tygodniu przed pierwszą dawką pemetreksedu, a następnie co około 9 tygodni (co 3 cykle). Można podawać w dniu wlewu pemetreksedu

Kontrola przed każdym cyklem – warunki podania leku:

• Bezwzględna liczba neutrofilów ≥ 1500 komórek/mm³
• Liczba płytek krwi ≥ 100 000 komórek/mm³
• Klirens kreatyniny ≥ 45 mL/min
• Bilirubina całkowita ≤ 1,5 razy górna granica wartości prawidłowych
• Fosfataza zasadowa, AspAT, AlAT ≤ 3 razy górna granica wartości prawidłowych (≤ 5 razy u pacjentów z przerzutami do wątroby)

Modyfikacja dawki – zmiany hematologiczne: Jeśli najmniejsza bezwzględna liczba neutrofilów wynosi <500/mm³ z najmniejszą liczbą płytek ≥50 000/mm³, lub najmniejsza liczba płytek <50 000/mm³ – należy zmniejszyć dawkę do 75% poprzedniej dawki. W przypadku liczby płytek <50 000/mm³ z krwawieniem – należy zmniejszyć dawkę do 50% poprzedniej dawki.

Modyfikacja dawki – toksyczność pozahematologiczna: W przypadku działań toksycznych stopnia 3. lub 4. (z wyjątkiem zapalenia błon śluzowych), biegunki wymagającej hospitalizacji lub biegunki stopnia 3. lub 4. – należy zmniejszyć dawkę do 75% poprzedniej dawki. Przy zapaleniu błon śluzowych stopnia 3. lub 4. – zmniejszyć dawkę pemetreksedu do 50% poprzedniej dawki, a dawkę cisplatyny pozostawić na poziomie 100%.

Modyfikacja dawki – toksyczność neurologiczna: W przypadku toksyczności neurologicznej stopnia 2. według CTC – utrzymać 100% dawki pemetreksedu, zmniejszyć dawkę cisplatyny do 50%. Przy toksyczności stopnia 3. lub 4. – należy przerwać leczenie.

Grupy szczególne – osoby w podeszłym wieku: Nie wykazano zwiększonego ryzyka działań niepożądanych u osób w wieku 65 lat i starszych. Należy stosować ogólne zalecenia dotyczące modyfikacji dawkowania.

Grupy szczególne – zaburzona czynność nerek: U pacjentów z klirensem kreatyniny ≥45 mL/min nie jest konieczna zmiana dawki. Nie zebrano wystarczających danych u pacjentów z klirensem kreatyniny <45 mL/min, dlatego nie zaleca się stosowania u tych pacjentów.

Grupy szczególne – zaburzona czynność wątroby: Nie przeprowadzano osobnych analiz u pacjentów z określonymi objawami zaburzenia czynności wątroby. Nie ustalono specjalnych zaleceń dotyczących modyfikacji dawkowania.

Dzieci i młodzież: Stosowanie leku u dzieci i młodzieży nie jest właściwe we wskazaniu złośliwego międzybłoniaka opłucnej i niedrobnokomórkowego raka płuca.