Omegaflex special bez elektrolitów

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Omegaflex special bez elektrolitów?

Omegaflex special bez elektrolitów to wieloskładnikowa emulsja do infuzji stosowana w żywieniu pozajelitowym u pacjentów, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną lub przez przewód pokarmowy. Preparat zawiera pełen zestaw składników odżywczych niezbędnych do utrzymania prawidłowych funkcji organizmu – aminokwasy, węglowodany (glukozę) oraz tłuszcze w postaci emulsji.

Wskazaniem do zastosowania leku są stany uniemożliwiające normalne odżywianie, takie jak poważne zaburzenia wchłaniania w przewodzie pokarmowym, niedrożność jelit, długotrwałe wymioty lub biegunki. Lek jest również stosowany w okresie rekonwalescencji po zabiegach chirurgicznych, szczególnie w chirurgii przewodu pokarmowego, gdy konieczne jest czasowe wyłączenie układu trawiennego z procesu odżywiania. Pacjenci po poważnych urazach, oparzeniach lub w stanach wyniszczenia również mogą wymagać tego rodzaju terapii.

Preparat dostarcza energię w trzech postaciach: z tłuszczów (1590-2985 kJ w zależności od wielkości opakowania), z węglowodanów (2415-4520 kJ) oraz z aminokwasów (940-1755 kJ). Całkowita energia w pojedynczym worku wynosi od 3090 kJ (740 kcal) w najmniejszym opakowaniu do 9265 kJ (2215 kcal) w największym. Taka kompleksowa suplementacja zapewnia nie tylko kalorie, ale także budulec dla tkanek w postaci aminokwasów niezbędnych do regeneracji i wzrostu.

Charakterystyczną cechą tego preparatu jest brak elektrolitów w składzie, co pozwala na indywidualne dostosowanie suplementacji soli mineralnych do potrzeb każdego pacjenta. Jest to szczególnie istotne u osób z zaburzeniami gospodarki wodno-elektrolitowej, niewydolnością nerek lub innymi stanami wymagającymi precyzyjnej kontroli podaży elektrolitów. Personel medyczny może dodawać elektrolity według bieżących wyników badań laboratoryjnych pacjenta.

W składzie tłuszczowym preparatu znajdują się kwasy omega-3, które odgrywają ważną rolę w procesach przeciwzapalnych i modulacji odpowiedzi immunologicznej organizmu. Dodatkowo emulsja zawiera triglicerydy kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) oraz olej sojowy, co zapewnia zrównoważony profil kwasów tłuszczowych. Taka kompozycja tłuszczowa jest korzystna dla pacjentów w stanach krytycznych i podczas rekonwalescencji.

Lek jest wskazany do stosowania u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej dwóch lat. Nie może być podawany noworodkom, niemowlętom i małym dzieciom poniżej 2. roku życia. Podawany jest wyłącznie drogą infuzji dożylnej, przez dużą żyłę centralną, co zapewnia odpowiednie rozcieńczenie hiperosmolarnego roztworu i minimalizuje ryzyko uszkodzenia naczyń. Zalecany czas trwania infuzji dla pojedynczego worka wynosi maksymalnie 24 godziny, co pozwala na stopniowe i bezpieczne dostarczanie substancji odżywczych.

Aktualna ulotka leku Omegaflex special bez elektrolitów

Jaki jest skład Omegaflex special bez elektrolitów, jakie substancje zawiera?

Omegaflex special bez elektrolitów to trzykomorowy worek zawierający trzy różne roztwory, które przed podaniem są mieszane w jednorodną emulsję. Komora górna zawiera roztwór glukozy – w worku 1000 ml znajduje się 158,4 g glukozy jednowodnej (odpowiada 144 g glukozy bezwodnej), proporcjonalnie więcej w większych workach.

Komora środkowa zawiera emulsję tłuszczową składającą się z trzech źródeł lipidów:

• Triglicerydy nasyconych kwasów tłuszczowych o średniej długości łańcucha (MCT) – 20 g w worku 1000 ml
• Olej sojowy oczyszczony – 16 g w worku 1000 ml
• Omega-3 kwasów triglicerydy – 4 g w worku 1000 ml

Komora dolna zawiera roztwór aminokwasów obejmujący zarówno aminokwasy egzogenne (niezbędne), jak i endogenne. W worku 1000 ml znajdują się między innymi:

• Aminokwasy egzogenne: izoleucyna (3,284 g), leucyna (4,384 g), lizyna (3,184 g w postaci jednowodnej), metionina (2,736 g), fenyloalanina (4,916 g), treonina (2,540 g), tryptofan (0,800 g), walina (3,604 g)
• Aminokwasy warunkowo niezbędne: arginina (3,780 g), histydyna (1,752 g)
• Aminokwasy endogenne: alanina (6,792 g), kwas asparaginowy (2,100 g), kwas glutaminowy (4,908 g), glicyna (2,312 g), prolina (4,760 g), seryna (4,200 g)

Łącznie komora dolna w worku 1000 ml zawiera 56 g aminokwasów, co odpowiada 8 g azotu. Substancje pomocnicze to: kwas cytrynowy jednowodny (do ustalenia pH), fosfolipidy jaja kurzego do wstrzykiwań, glicerol, sodu oleinian, all-rac-α-tokoferol, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań. Gotowa mieszanina ma pH w zakresie 5,0-6,0 i osmolalność około 1840 mOsm/kg.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Omegaflex special bez elektrolitów?

W przypadku podania zbyt dużej dawki może wystąpić zespół przeciążenia objawiający się wieloma zaburzeniami metabolicznymi i klinicznymi. Do objawów przedawkowania należą: nadmiar płynów i zaburzenia elektrolitowe, obrzęk płuc (woda w płucach), utrata aminokwasów z moczem i zaburzenia równowagi aminokwasowej.

Pacjent może doświadczać objawów żołądkowo-jelitowych takich jak wymioty, nudności oraz ogólnych objawów jak dreszcze. Mogą wystąpić zaburzenia metaboliczne węglowodanów: zwiększenie stężenia cukru we krwi, obecność glukozy w moczu, niedobór płynów (odwodnienie), znacznie większe stężenie składników krwi niż normalnie (hiperosmolalność), a nawet zaburzenia lub utrata przytomności z powodu niezwykle wysokiego stężenia cukru we krwi.

Przedawkowanie tłuszczów może prowadzić do zespołu przeciążenia tłuszczem objawiającego się: powiększeniem wątroby z żółtaczką lub bez, powiększeniem śledziony, odkładaniem się tłuszczu w narządach wewnętrznych, nieprawidłowymi wynikami testów czynności wątroby. Mogą wystąpić zaburzenia układu krwiotwórczego: zmniejszenie liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość), białych krwinek (leukopenia), płytek krwi (małopłytkowość), zwiększenie liczby niedojrzałych czerwonych krwinek (retikulocytoza), rozpad komórek krwi (hemoliza).

Inne objawy przedawkowania to: krwawienie lub tendencja do krwawienia, zaburzenia krzepnięcia krwi, gorączka, zwiększenie poziomu tłuszczów we krwi oraz utrata przytomności. W razie wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy natychmiast przerwać infuzję. Pacjent wymaga ścisłego monitorowania parametrów życiowych i leczenia objawowego. Nie istnieje specyficzne antidotum – postępowanie polega na objawowym leczeniu powikłań i stabilizacji stanu pacjenta.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Omegaflex special bez elektrolitów – czy mogę spożywać alkohol?

Omegaflex special bez elektrolitów jest preparatem podawanym wyłącznie drogą dożylną w warunkach szpitalnych pacjentom, którzy nie mogą przyjmować pokarmu drogą doustną. W związku z tym kwestia spożywania pokarmów i płynów ustnych zazwyczaj nie dotyczy takich pacjentów – lek stosuje się właśnie w sytuacjach, gdy normalne odżywianie nie jest możliwe lub wskazane.

Jeśli stan pacjenta pozwala na częściowe lub całkowite przejście na żywienie doustne, decyzję o tym oraz o ewentualnym kontynuowaniu żywienia pozajelitowego podejmuje lekarz prowadzący. W dokumentacji nie wskazano bezpośrednich interakcji preparatu z pokarmami lub alkoholem podawanymi doustnie, jednak spożywanie alkoholu jest ogólnie przeciwwskazane u pacjentów wymagających żywienia pozajelitowego ze względu na ich ciężki stan kliniczny.

W trakcie żywienia pozajelitowego pacjent jest pod stałą opieką medyczną, a jego dieta – zarówno pozajelitowa, jak i ewentualna doustna – jest ściśle kontrolowana i dostosowywana do potrzeb metabolicznych oraz stanu klinicznego. Personel medyczny monitoruje parametry biochemiczne krwi, stan nawodnienia i równowagę elektrolitową, co pozwala na optymalne dostosowanie terapii żywieniowej.

Czy można stosować Omegaflex special bez elektrolitów w okresie ciąży i karmienia piersią?

Przed zastosowaniem leku u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią należy skonsultować się z lekarzem. Brak danych dotyczących stosowania preparatu Omegaflex special bez elektrolitów u kobiet w okresie ciąży. Lek może być podany kobiecie w ciąży tylko wówczas, gdy lekarz uzna to za absolutnie konieczne do jej wyleczenia lub utrzymania zdrowia.

Decyzja o zastosowaniu żywienia pozajelitowego u ciężarnej wymaga szczególnie starannej oceny korzyści i ryzyka. Lekarz bierze pod uwagę stan zdrowia matki, zagrożenia wynikające z niedożywienia oraz potencjalne skutki dla rozwijającego się płodu. W przypadkach, gdy życie lub zdrowie matki jest zagrożone z powodu niemożności przyjmowania pokarmu drogą naturalną, żywienie pozajelitowe może być niezbędne.

W odniesieniu do karmienia piersią, nie zaleca się karmienia piersią przez matki otrzymujące żywienie pozajelitowe. Wynika to z faktu, że kobiety wymagające takiej formy terapii znajdują się zazwyczaj w ciężkim stanie klinicznym, który sam w sobie może być przeciwwskazaniem do laktacji. Ponadto, substancje zawarte w preparacie mogą potencjalnie przenikać do mleka matki, chociaż brak jest szczegółowych danych na ten temat.

Każda decyzja dotycząca stosowania leku w ciąży lub podczas karmienia piersią musi być podejmowana indywidualnie przez lekarza prowadzącego, z uwzględnieniem aktualnego stanu zdrowia pacjentki, dostępnych alternatyw terapeutycznych oraz potencjalnych ryzyk dla matki i dziecka.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)