Dawkowanie Metypred - jak stosować?

Preparat należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Stosuje się go doustnie. Tabletkę można podzielić na równe dawki.

Dawka początkowa

Lekarz ustala wielkość dawki początkowej indywidualnie dla każdego pacjenta, która może wynosić od 4 mg do 48 mg metyloprednizolonu na dobę, w zależności od jednostki chorobowej. W przypadku chorób o łagodniejszym przebiegu stosowane są zazwyczaj mniejsze dawki, jednak u niektórych pacjentów konieczne może być podawanie większych dawek.

Leczenie dużymi dawkami

W szczególnych przypadkach stosuje się znacznie większe dawki:

• Stwardnienie rozsiane: 200 mg na dobę
• Obrzęk mózgu: 200-1000 mg na dobę
• Przeszczepienie narządów: do 7 mg/kg masy ciała na dobę

Dawka podtrzymująca

W przypadku uzyskania poprawy stanu klinicznego, lekarz ustali dawkę podtrzymującą poprzez stopniowe zmniejszanie dawki początkowej w odpowiednich odstępach czasu, aż do uzyskania najmniejszej dawki zapewniającej utrzymanie korzystnego efektu klinicznego. Wielkość dawki powinna być stale monitorowana.

Modyfikacja dawkowania

W przypadku remisji lub zaostrzenia procesu chorobowego, indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie lub zaistnienia sytuacji powodującej stres, lekarz może zadecydować o konieczności modyfikacji dawki. U pacjentów narażonych na stres może być konieczne zwiększenie dawki w czasie trwania sytuacji stresowej.

Schemat leczenia przerywanego

Lekarz może zadecydować o zastosowaniu schematu leczenia przerywanego, polegającego na stosowaniu podwójnej dawki dobowej co drugi dzień rano. Celem takiego schematu jest zapewnienie korzystnego wpływu kortykosteroidów przy jednoczesnej minimalizacji niektórych działań niepożądanych, takich jak zahamowanie osi przysadkowo-nadnerczowej, zespół Cushinga, zahamowanie wzrostu u dzieci oraz objawy nagłego przerwania leczenia.

Przerwanie leczenia

W przypadku braku poprawy stanu klinicznego, lekarz zadecyduje o przerwaniu leczenia preparatem i zastosowaniu innego leczenia. W przypadku konieczności przerwania długoterminowego leczenia, zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki. Nagłe odstawienie może wywołać ostrą niewydolność nadnerczy prowadzącą do zgonu.

Stosowanie u dzieci

U dzieci poddawanych długotrwałemu leczeniu w dobowych dawkach podzielonych może dochodzić do zahamowania wzrostu. Lekarz powinien ograniczyć tego typu leczenie do najcięższych wskazań. Działań niepożądanych można uniknąć lub je zminimalizować, stosując schemat leczenia przerywanego. Należy dokładnie obserwować wzrost i rozwój niemowląt i dzieci poddawanych długotrwałemu leczeniu.