Interakcje Meropenem Noridem z innymi lekami
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Meropenem |
| Postać farmaceutyczna | Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji |
| Podmiot odpowiedzialny | Noridem Enterprises Ltd. |
| Kod ATC | J01DH02 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek może wpływać na działanie niektórych leków, a niektóre leki mogą wpływać na działanie meropememu.
Należy zwłaszcza poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli pacjent stosuje:
- Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej) – może wpływać na wydalanie meropememu z organizmu
- Kwas walproinowy/walproinian sodu/walpromid (stosowany w leczeniu padaczki) – leku Meropenem Noridem nie należy stosować jednocześnie z tymi preparatami, gdyż może osłabić działanie walproinianu sodu, co zwiększa ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych
- Doustny lek przeciwzakrzepowy (stosowany w zapobieganiu tworzenia się zakrzepów) – meropenem może wpływać na skuteczność antykoagulacji i wymagać dostosowania dawkowania
Szczególnie istotna jest interakcja z lekami przeciwpadaczkowymi zawierającymi kwas walproinowy. Stosowanie meropememu u pacjentów przyjmujących te leki może prowadzić do gwałtownego obniżenia stężenia kwasu walproinowego we krwi, co zwiększa ryzyko wystąpienia napadów padaczkowych. W takich sytuacjach lekarz rozważy alternatywne opcje leczenia przeciwbakteryjnego.
Leku nie należy mieszać lub dodawać do roztworów zawierających inne leki – każdy preparat powinien być podawany osobno, zgodnie z zaleceniami personelu medycznego. W przypadku konieczności stosowania wielu leków dożylnych, należy zachować odpowiednie odstępy czasowe między podaniami lub stosować osobne dostępy naczyniowe.
Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby lub nerek wymagają szczególnej ostrożności, ponieważ współistniejące schorzenia i leki stosowane w ich leczeniu mogą modyfikować farmakokinetykę meropememu. Lekarz może dostosować dawkowanie lub częstość podawania w zależności od funkcji narządów i innych przyjmowanych leków.
