Mepivastesin

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Mepivastesin?

Mepivastesin to lek stosowany w stomatologii jako środek znieczulenia miejscowego. Substancja czynna – mepiwakainy chlorowodorek – należy do grupy leków znieczulających układ nerwowy, które blokują przewodzenie bodźców bólowych w obrębie zakończeń nerwowych i włókien nerwowych. Dzięki temu lek zapobiega odczuwaniu bólu w czasie zabiegów dentystycznych.

Mechanizm działania mepiwakainy polega na blokowaniu kanałów sodowych w błonach komórkowych neuronów. Po wstrzyknięciu w okolice nerwów zaopatrujących określony obszar tkanek jamy ustnej, lek uniemożliwia generowanie i przewodzenie impulsów nerwowych odpowiedzialnych za odczucie bólu. W ten sposób uzyskuje się miejscowe zniesienie czucia, przy zachowaniu pełnej świadomości pacjenta podczas zabiegu stomatologicznego.

Lek jest przeznaczony do stosowania miejscowego w zabiegach stomatologicznych u dorosłych, młodzieży oraz dzieci w wieku powyżej 4 lat (o masie ciała około 20 kg). Może być wykorzystywany podczas różnorodnych procedur dentystycznych wymagających zniesienia czucia, takich jak ekstrakcje zębów, leczenie kanałowe, przygotowanie zębów pod wypełnienia, zabiegi periodontologiczne czy drobne interwencje chirurgiczne w obrębie jamy ustnej.

Mepiwakaina charakteryzuje się średnim czasem działania i rozpoczyna działanie relatywnie szybko po podaniu. Czas trwania znieczulenia jest wystarczający dla przeprowadzenia większości rutynowych zabiegów stomatologicznych. Preparat ten nie zawiera wazokonstryktorów (substancji zwężających naczynia krwionośne), co może być korzystne u pacjentów z określonymi schorzeniami układu sercowo-naczyniowego, u których stosowanie adrenaliny lub noradrenaliny jest ograniczone.

Decyzję o zastosowaniu Mepivastesin podejmuje dentysta lub lekarz, biorąc pod uwagę rodzaj planowanego zabiegu, stan zdrowia pacjenta oraz przewidywany czas trwania procedury. Lek jest podawany poprzez powolne wstrzyknięcie miejscowe w odpowiednie punkty anatomiczne jamy ustnej, co zapewnia znieczulenie wybranego obszaru bez wpływu na inne części ciała. Odpowiednie zastosowanie znieczulenia miejscowego umożliwia przeprowadzenie zabiegów stomatologicznych bez dyskomfortu dla pacjenta.

Aktualna ulotka leku Mepivastesin

Jaki jest skład Mepivastesin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest mepiwakainy chlorowodorek. Jeden mililitr roztworu do wstrzykiwań zawiera 30 mg mepiwakainy chlorowodorku. Każdy wkład zawierający 1,7 ml roztworu zawiera łącznie 51 mg substancji czynnej.

Substancje pomocnicze wchodzące w skład preparatu to:

• sodu chlorek
• woda do wstrzykiwań
• sodu wodorotlenek roztwór 9% (do ustalenia pH)

Lek zawiera 1,87 mg sodu w 1,7 ml roztworu, co stanowi mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na wkład. Oznacza to, że preparat jest uznawany za „wolny od sodu" i może być stosowany u pacjentów wymagających ograniczenia spożycia sodu.

Mepivastesin jest dostarczany jako przezroczysty, bezbarwny roztwór, pakowany w jednorazowe wkłady z bezbarwnego, neutralnego szkła typu I, zamknięte aluminiowym wieczkiem z krążkiem z gumy bromobutylowej oraz korkiem z gumy bromobutylowej.

Jak dawkować Mepivastesin?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Mepivastesin?

Po podaniu nadmiernych dawek leku do znieczulenia miejscowego mogą wystąpić objawy zatrucia układowego. Mogą one obejmować:

• pobudzenie
• uczucie drętwienia warg i języka
• kłucie i mrowienie wokół ust
• zawroty głowy
• zaburzenia widzenia i słuchu
• szum w uszach
• sztywność i drżenie mięśni
• niskie ciśnienie krwi
• słabe lub nieregularne bicie serca

W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych objawów należy natychmiast przerwać podawanie leku i wezwać pomoc medyczną. Przedawkowanie może prowadzić do poważnych powikłań, w tym zaburzeń pracy układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, dlatego wymaga pilnej interwencji medycznej i odpowiedniego leczenia objawowego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Mepivastesin – czy mogę spożywać alkohol?

Po podaniu Mepivastesin należy unikać jedzenia i żucia gumy do żucia przed odzyskaniem normalnego czucia w obrębie jamy ustnej. Jest to szczególnie ważne u dzieci ze względu na ryzyko niezauważonego ugryzienia warg, wewnętrznej strony policzka lub języka, co może prowadzić do uszkodzeń tkanek miękkich jamy ustnej.

Ulotka nie zawiera specyficznych informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania leku. Niemniej jednak, ze względu na możliwy wpływ preparatu na ośrodkowy układ nerwowy (zawroty głowy, zaburzenia koncentracji), zaleca się rozsądne podejście i unikanie alkoholu bezpośrednio po zabiegu stomatologicznym z zastosowaniem znieczulenia miejscowego.

Czy można stosować Mepivastesin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią, przypuszczające że mogą być w ciąży lub planujące mieć dziecko, powinny przed zastosowaniem leku poradzić się lekarza, dentysty lub farmaceuty.

W celu zachowania ostrożności zaleca się unikanie stosowania Mepivastesin w okresie ciąży, chyba że jest to konieczne ze względów medycznych. Decyzję o zastosowaniu leku u kobiety w ciąży podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

Kobiety karmiące piersią nie powinny karmić przez 10 godzin po podaniu znieczulenia. Substancja czynna może przenikać do mleka kobiecego, dlatego zaleca się przerwę w karmieniu piersią po zabiegu stomatologicznym z zastosowaniem tego leku.

Jakie są skutki uboczne Mepivastesin?

Czy mogę łączyć Mepivastesin z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)