Mepidont - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Mepidont?

Mepidont to lek zawierający mepiwakainy chlorowodorek – środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej, którego właściwości wynikają z hamowania prądów jonowych odpowiedzialnych za powstawanie i rozprzestrzenianie się bodźców w błonie komórkowej neuronu. Substancja ta działa przez blokowanie kanałów sodowych w komórkach nerwowych, co uniemożliwia przekazywanie impulsów bólowych z miejsca zabiegu do ośrodkowego układu nerwowego.

Lek dostępny jest w dwóch postaciach: jako roztwór 3% zawierający wyłącznie mepiwakainy chlorowodorek (30 mg/ml) oraz jako roztwór 2% z adrenaliną w stężeniu 1:100 000, zawierający 20 mg mepiwakainy chlorowodorku i 0,01 mg adrenaliny na 1 ml roztworu. Dodatek adrenaliny pełni rolę środka obkurczającego naczynia krwionośne, co przedłuża czas działania znieczulenia miejscowego oraz zmniejsza ryzyko systemowego wchłaniania leku.

Działanie znieczulające rozpoczyna się szybko po podaniu leku. Czas skutecznego działania zależy od miejsca wstrzyknięcia, zastosowanego stężenia oraz obecności lub braku adrenaliny. Mepiwakaina jest szybko metabolizowana w wątrobie i wydalana przez nerki. Wiąże się z białkami osocza w ilości od 60% do 80%, a okres półtrwania w osoczu wynosi około 115 minut.

Preparat jest przeznaczony do wszelkich zabiegów zachowawczych i chirurgicznych w stomatologii. Stosuje się go zarówno podczas leczenia zębów, wypełnień, ekstrakcji, zabiegów periodontologicznych, jak i bardziej rozległych procedur chirurgii stomatologicznej. Znieczulenie można wykonać metodą nasiękowo (infiltracyjnie) lub jako blokadę nerwu obwodowego, w zależności od rodzaju i lokalizacji zabiegu.

Postać z adrenaliną wskazana jest szczególnie w przypadkach, gdy pożądane jest osiągnięcie znieczulenia miejscowego o przedłużonym czasie działania, lub gdy konieczne jest osiągnięcie stanu miejscowej anemizacji (zmniejszenia ukrwienia tkanek). Obkurczenie naczyń krwionośnych pod wpływem adrenaliny powoduje, że lek działa dłużej w miejscu podania, co jest szczególnie korzystne podczas długotrwałych zabiegów stomatologicznych. Dodatkowo zmniejszone ukrwienie ogranicza krwawienie w miejscu operowanym, co poprawia widoczność pola operacyjnego.

Wybór odpowiedniej postaci leku – z adrenaliną lub bez – zależy od charakteru zabiegu, przewidywanego czasu jego trwania oraz stanu zdrowia pacjenta. U osób z pewnymi schorzeniami układu krążenia, nadciśnieniem, nadczynnością tarczycy lub innymi przeciwwskazaniami stosowanie preparatu zawierającego adrenalinę może nie być wskazane, co wymaga indywidualnej oceny lekarza stomatologa przed zabiegiem.

Aktualna ulotka leku Mepidont

Jaki jest skład Mepidont, jakie substancje zawiera?

MEPIDONT 3% zawiera jako substancję czynną 30 mg mepiwakainy chlorowodorku (Mepivacaini hydrochloridum) w 1 ml roztworu. Jeden wkład o objętości 1,8 ml zawiera 54 mg mepiwakainy chlorowodorku. Substancjami pomocniczymi są sodu chlorek oraz woda do wstrzykiwań.

MEPIDONT 2% z adrenaliną 1:100 000 zawiera jako substancje czynne 20 mg mepiwakainy chlorowodorku (Mepivacaini hydrochloridum) oraz 0,01 mg adrenaliny w postaci adrenaliny winianu w 1 ml roztworu. Jeden wkład o objętości 1,8 ml zawiera 36 mg mepiwakainy chlorowodorku oraz 0,018 mg adrenaliny w postaci adrenaliny winianu. Substancjami pomocniczymi są: sodu chlorek, sodu pirosiarczyn oraz woda do wstrzykiwań.

Obecność sodu pirosiarczynu w preparacie z adrenaliną pełni rolę przeciwutleniacza, chroniącego adrenalinę przed degradacją. Należy jednak pamiętać, że substancja ta może wywoływać reakcje uczuleniowe oraz ciężkie napady astmy u osób nadwrażliwych, szczególnie z astmą oskrzelową w wywiadzie.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Mepidont?

Przedawkowanie mepiwakainy może prowadzić do poważnych działań toksycznych związanych przede wszystkim z wpływem na ośrodkowy układ nerwowy oraz układ krążenia. Objawy mogą pojawić się w przypadku podania zbyt dużej dawki jednorazowej, zbyt szybkiego wchłaniania lub przypadkowego wstrzyknięcia do naczynia krwionośnego.

Objawy przedawkowania obejmują:

• Pobudzenie ośrodkowego układu nerwowego ze stanem podniecenia, drżenia, dezorientacją
• Zawroty głowy, rozszerzenie źrenic
• Przyspieszony metabolizm oraz podwyższona temperatura ciała
• Po bardzo dużych dawkach: szczękościsk i drgawki
• Zaburzenia ze strony układu krążenia

Postępowanie w przypadku przedawkowania:

Po wystąpieniu pierwszego niepokojącego objawu należy natychmiast przerwać podawanie leku. Pacjenta należy ułożyć w pozycji poziomej i upewnić się, że oddycha swobodnie. Jeśli oddech jest zaburzony, należy podać tlen, a w przypadku bezdechu zastosować sztuczne oddychanie.

Należy unikać stosowania analeptyków działających na rdzeń przedłużony, ponieważ mogą one pogorszyć stan pacjenta poprzez zwiększenie zużycia tlenu. Drgawki można opanować podaniem diazepamu w dawkach od 10 do 20 mg dożylnie. Nie zaleca się stosowania barbituranów, ponieważ mogą one nasilać depresję rdzenia przedłużonego.

Poprawę stanu układu krążenia można uzyskać przez dożylne zastosowanie glikokortykosteroidów. Dodatkowo można włączyć rozcieńczone roztwory środków pobudzających receptory alfa i beta o działaniu obkurczającym naczynia (na przykład mefentermina, metaraminol) lub siarczan atropiny.

Zawsze należy mieć do natychmiastowej dyspozycji odpowiedni zestaw niezbędny do udzielenia natychmiastowej pomocy oraz odpowiednio przeszkolony personel. W kilku przypadkach stwierdzono po zastosowaniu środków miejscowo znieczulających, przy braku nadwrażliwości osobniczej w wywiadzie, wystąpienie groźnych powikłań, nawet o tragicznym przebiegu.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Mepidont – czy mogę spożywać alkohol?

Ze względu na krótkotrwałe, miejscowe działanie preparatu nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących spożywania pokarmów i napojów w kontekście interakcji farmakologicznych z mepiwakainy chlorowodorkiem. Lek działa lokalnie w miejscu podania i nie wywiera istotnego wpływu systemowego przy prawidłowym stosowaniu.

Należy jednak pamiętać, że po zabiegu stomatologicznym z zastosowaniem znieczulenia miejscowego nie należy jeść ani pić gorących napojów do momentu ustąpienia działania znieczulenia. Utrata czucia w obrębie jamy ustnej może prowadzić do przypadkowego pogryzienia policzka, języka lub warg oraz do oparzeń błony śluzowej gorącymi płynami lub pokarmami.

Nie ma przeciwwskazań do spożywania alkoholu w kontekście bezpośredniej interakcji z mepiwakainy chlorowodorkiem. Należy jednak pamiętać o ogólnych zaleceniach dotyczących unikania alkoholu po zabiegach stomatologicznych, szczególnie po ekstrakcji zębów lub innych zabiegach chirurgicznych, ponieważ alkohol może nasilać krwawienie i opóźniać gojenie się ran.

Czy można stosować Mepidont w okresie ciąży i karmienia piersią?

Leku Mepidont nie należy stosować w okresie ciąży. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub planuje ciążę, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Decyzję o ewentualnym zastosowaniu znieczulenia miejscowego u kobiety w ciąży powinien podjąć lekarz stomatolog po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka.

W przypadku karmienia piersią również zalecana jest ostrożność. Chociaż lek działa miejscowo, niewielkie ilości substancji czynnej mogą przedostawać się do krążenia ogólnego, a następnie do mleka matki. Lekarz prowadzący powinien ocenić konieczność zastosowania leku oraz ewentualną potrzebę czasowego przerwania karmienia piersią.

Szczególną ostrożność należy zachować w przypadku preparatu zawierającego adrenalinę, ponieważ może ona wywierać dodatkowy wpływ na układ krążenia zarówno matki, jak i - potencjalnie - płodu lub niemowlęcia karmionego piersią.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)