Loper - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Loper?

Loper jest lekiem przeciwbiegunkowym zawierającym loperamidu chlorowodorek, substancję działającą bezpośrednio na jelita. Mechanizm działania leku opiera się na zmniejszeniu perystaltyki jelit, co wydłuża czas przechodzenia treści pokarmowej przez przewód pokarmowy. Dzięki temu organizm ma więcej czasu na wchłonięcie wody i elektrolitów, co prowadzi do zmniejszenia częstotliwości i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji.

Lek dodatkowo zwiększa spoczynkowe napięcie zwieracza odbytu, jednocześnie zmniejszając natychmiastową potrzebę wypróżnienia, czyli parcie na stolec. To działanie jest szczególnie istotne w przypadku ostrej biegunki, gdy kontrola nad wypróżnianiem może być problematyczna. Loperamid nie wpływa jednak na przyczynę biegunki – jest to wyłącznie leczenie objawowe, które łagodzi dolegliwości związane z zaburzeniami rytmu wypróżnień.

Podstawowym wskazaniem do stosowania Loper jest objawowe leczenie ostrej biegunki u dorosłych i dzieci powyżej 6. roku życia. Ostra biegunka może być wywołana różnymi czynnikami – od zatrucia pokarmowego, przez infekcje wirusowe, po stres czy nagłą zmianę diety. Lek pomaga szybko opanować nieprzyjemne objawy, umożliwiając pacjentowi powrót do normalnego funkcjonowania.

Kolejnym wskazaniem jest objawowe leczenie przewlekłej biegunki, która może występować w różnych schorzeniach jelitowych. W przypadku przewlekłej biegunki szczególnie ważne jest ustalenie przyczyny stanu i wdrożenie leczenia przyczynowego, a loperamid stanowi uzupełnienie terapii, kontrolując objawy i poprawiając jakość życia pacjenta. Dawkę w przewlekłym leczeniu należy dostosowywać indywidualnie, aby uzyskać od 1 do 2 normalnych stolców na dobę.

U pacjentów z wytworzoną przetoką jelita krętego (ileostomią) Loper może być stosowany w celu zmniejszenia liczby i objętości stolców oraz zwiększenia ich konsystencji. Jest to istotne wskazanie u osób po zabiegach chirurgicznych jelit, które często borykają się z nadmierną ilością płynnych wydzielin z przetoki, co może prowadzić do odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych.

Należy pamiętać, że Loper jest przeznaczony wyłącznie do stosowania u dorosłych i dzieci w wieku powyżej 6 lat. Nie należy go podawać dzieciom młodszym, ponieważ są one bardziej wrażliwe na działania niepożądane leku, szczególnie na ośrodkowy układ nerwowy. W każdym przypadku, gdy możliwe jest ustalenie przyczyny biegunki, lekarz powinien zalecić odpowiednie leczenie przyczynowe, a loperamid traktować jako wsparcie terapii objawowej.

Ważne jest, aby nie stosować leku w przypadkach, gdy biegunka wymaga wykluczenia patogenów z organizmu. Dotyczy to między innymi ostrej czerwonki z krwią w kale i wysoką gorączką, ostrego rzutu wrzodziejącego zapalenia jelit czy zakażeń bakteryjnych wywołanych przez Salmonella, Shigella lub Campylobacter. W tych sytuacjach zahamowanie perystaltyki może prowadzić do groźnych powikłań, w tym zatrzymania bakterii w organizmie i pogorszenia stanu pacjenta.

Aktualna ulotka leku Loper

Jaki jest skład Loper, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną Loper jest loperamidu chlorowodorek. Jedna tabletka zawiera 2 mg loperamidu chlorowodorku, co stanowi dawkę podstawową stosowaną w leczeniu objawowym biegunki.

Pozostałe składniki leku to substancje pomocnicze niezbędne do nadania tabletce odpowiedniej formy i właściwości:

• skrobia kukurydziana – substancja wiążąca i wypełniająca
• laktoza jednowodna – wypełniacz (pacjenci z nietolerancją laktozy powinni skonsultować się z lekarzem przed przyjęciem leku)
• magnezu stearynian – substancja poślizgowa ułatwiająca produkcję tabletek

Tabletki mają postać białych, dwustronnie płaskich, okrągłych tabletek ze szlifem i linią dzielącą po jednej stronie. Linia dzieląca służy wyłącznie celom identyfikacyjnym i nie jest przeznaczona do dzielenia tabletki na równe połowy.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Loper?

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, najlepiej zgłosić się do szpitala. Przedawkowanie loperamidu może prowadzić do poważnych powikłań, szczególnie u dzieci, które są bardziej wrażliwe na toksyczne działanie leku.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• osłupienie i obniżony poziom świadomości
• zaburzenia koordynacji ruchowej
• senność i nadmierne zmęczenie
• zwężenie źrenic
• nadmierne napięcie mięśniowe (hipertonia)
• depresja oddechowa (spłycenie i zwolnienie oddechu)
• zatrzymanie moczu
• niedrożność jelit objawiająca się bólem brzucha, wymiotami, wzdęciami i zaparciem

Poważne zaburzenia pracy serca – u pacjentów przyjmujących zbyt duże dawki loperamidu notowano występowanie ciężkich zaburzeń serca, w tym przyspieszony lub nieregularny rytm serca, zmiany rytmu serca, które mogą mieć ciężkie, zagrażające życiu następstwa. Może również wystąpić sztywność mięśni, nieskoordynowane ruchy i trudności w oddawaniu moczu.

U dzieci reakcja na przyjęcie dużych ilości leku jest silniejsza niż u osób dorosłych. Jeśli dziecko przyjmie zbyt dużą dawkę leku lub wystąpi u niego którykolwiek z wymienionych objawów, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Loperamid jest rodzajem opioidu, który działa bezpośrednio na jelita przy prawidłowym stosowaniu, ale może powodować inne działania opioidowe, gdy jest nadużywany w dużych dawkach. W takich sytuacjach może wystąpić niepokój, bezsenność, rozszerzenie źrenic i napady agresji. Takie objawy mogą wystąpić także po ustąpieniu objawów przedawkowania.

Leczenie przedawkowania: W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania lekarz może podać nalokson jako antidotum. Ponieważ czas działania loperamidu jest dłuższy niż naloksonu (1 do 3 godzin), może być wskazane powtórne podanie naloksonu. Pacjent powinien pozostawać pod ścisłą kontrolą lekarską przez przynajmniej 48 godzin w celu wykrycia ewentualnego zahamowania czynności ośrodkowego układu nerwowego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Loper – czy mogę spożywać alkohol?

W ulotce dołączonej do Loper nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących bezpośrednich interakcji leku z pokarmem czy alkoholem. Nie oznacza to jednak, że można lekceważyć ogólne zalecenia dietetyczne podczas biegunki.

Podczas biegunki, szczególnie u dzieci, może wystąpić odwodnienie i nadmierna utrata elektrolitów. Dlatego w czasie stosowania leku należy przyjmować większą niż zwykle ilość płynów, aby uzupełnić te niedobory. Zaleca się picie przegotowanej wody, herbat ziołowych, a także płynów rehidratacyjnych dostępnych w aptekach, które zawierają odpowiednią ilość elektrolitów.

Jeśli chodzi o alkohol, należy pamiętać, że jego spożywanie podczas biegunki może nasilać odwodnienie organizmu oraz podrażniać błonę śluzową przewodu pokarmowego. Ponadto alkohol może wchodzić w interakcje z loperamidem, potencjalnie nasilając działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy senność. Z tych powodów nie zaleca się spożywania alkoholu podczas stosowania Loper.

W przypadku biegunki warto również unikać pokarmów tłustych, pikantnych, wzdymających oraz produktów mlecznych, które mogą dodatkowo obciążać układ pokarmowy. Wskazana jest łatwo strawna dieta oparta na produktach wiążących stolec.

Czy można stosować Loper w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem Loper.

Stosowanie w okresie ciąży: Lekarz powinien dokładnie rozważyć przewidywane korzyści dla matki względem potencjalnego ryzyka wiążącego się ze stosowaniem Loper przez kobiety w ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze. Pierwszy trymestr ciąży to okres krytyczny dla rozwoju płodu, gdy następuje formowanie się podstawowych układów i narządów, dlatego stosowanie jakichkolwiek leków powinno być szczególnie ostrożne i uzasadnione koniecznością kliniczną.

Stosowanie w okresie karmienia piersią: Nie zaleca się stosowania Loper w okresie karmienia piersią. Substancja czynna może przenikać do pokarmu kobiecego i wywierać wpływ na karmione dziecko. Jeśli istnieje konieczność zastosowania leku u kobiety karmiącej, należy rozważyć przerwanie karmienia piersią na okres stosowania loperamidu lub zastosowanie alternatywnej metody leczenia biegunki.

W przypadku wystąpienia biegunki u kobiety w ciąży lub karmiącej piersią priorytetem powinno być uzupełnianie płynów i elektrolitów oraz ustalenie i leczenie przyczyny biegunki. Lekarz może zaproponować bezpieczniejsze metody leczenia objawowego dostosowane do stanu pacjentki.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)