Lincocin - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Lincocin?

Lincocin to antybiotyk z grupy linkozamidów, którego substancją czynną jest linkomycyna. W zależności od wrażliwości bakterii i stężenia leku może działać bakteriobójczo lub bakteriostatycznie, co oznacza, że albo niszczy bakterie, albo hamuje ich wzrost i namnażanie.

Mechanizm działania linkomycyny polega na hamowaniu syntezy białek bakteryjnych. Lek łączy się z podjednostką 50S rybosomu bakterii, blokując proces wydłużania łańcucha peptydowego. Dzięki temu bakterie nie mogą wytwarzać niezbędnych białek potrzebnych do życia i rozmnażania się.

Lincocin znajduje zastosowanie w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez wrażliwe bakterie beztlenowe, a także przez gronkowce i paciorkowce. Lek jest wskazany szczególnie w sytuacjach, gdy zastosowanie innych antybiotyków jest niewłaściwe, przeciwwskazane lub gdy leczenie innymi preparatami okazuje się nieskuteczne.

Linkomycyna jest stosowana w zakażeniach górnych dróg oddechowych, takich jak zapalenie migdałków podniebiennych czy zapalenie ucha środkowego. Równie skuteczna okazuje się w przypadku zakażeń dolnych dróg oddechowych, w tym zachłystowego zapalenia płuc, ropniaka opłucnej oraz ropnia płuca.

Lek znajduje również zastosowanie w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, gdzie bakterie wrażliwe na linkomycynę wywołują procesy zapalne. W przypadkach zakażeń układu kostno-stawowego, w tym zapalenia szpiku kostnego, Lincocin stanowi opcję terapeutyczną pod warunkiem potwierdzenia wrażliwości drobnoustrojów na ten antybiotyk.

W sytuacjach posocznicy – ciężkiego zakażenia ogólnoustrojowego, gdy bakterie dostają się do krwi – linkomycyna może być stosowana jako element leczenia ratującego życie. Przed rozpoczęciem terapii zaleca się wykonanie badania wrażliwości bakterii na antybiotyk, choć w praktyce klinicznej w stanach zagrożenia życia leczenie może być rozpoczęte empirycznie.

Ważne jest, aby podkreślić, że Lincocin powinien być stosowany wyłącznie w zakażeniach potwierdzonych lub silnie podejrzewanych jako wywołane przez wrażliwe bakterie. Niewłaściwe stosowanie antybiotyków przyczynia się do rozwoju oporności bakteryjnej, co stanowi poważny problem w medycynie współczesnej.

Aktualna ulotka leku Lincocin

Jaki jest skład Lincocin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest linkomycyna w postaci chlorowodorku. Preparat występuje w trzech postaciach farmaceutycznych o różnym składzie substancji pomocniczych:

Roztwór do wstrzykiwań i infuzji (300 mg/ml): Każdy mililitr roztworu zawiera 300 mg linkomycyny. Substancje pomocnicze to alkohol benzylowy (E 1519) w ilości 18,9 mg na fiolkę (9,45 mg/ml) oraz woda do wstrzykiwań. Alkohol benzylowy pełni funkcję konserwującą, ale może powodować reakcje alergiczne, dlatego produkt nie jest podawany wcześniakom ani noworodkom.

Kapsułki (500 mg): Każda kapsułka zawiera 500 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku. Dodatkowo w składzie znajdują się: magnezu stearynian, talk i laktoza jednowodna (605 mg na kapsułkę). Otoczka kapsułki żelatynowej zawiera: tytanu dwutlenek (E171), indygotynę FD&C Blue2 (E132) oraz żelatynę. Obecność laktozy jednowodnej jest istotna dla osób z nietolerancją niektórych cukrów.

Proszek do podania w wodzie do picia (400 mg/g): Ta postać przeznaczona jest dla zwierząt (świń i kur). Każdy gram proszku zawiera 400 mg linkomycyny w postaci chlorowodorku.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Lincocin?

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Przedawkowanie linkomycyny może powodować objawy ze strony przewodu pokarmowego.

Najczęstsze objawy przedawkowania to:

• Ból brzucha
• Nudności
• Wymioty
• Biegunka

Nie istnieje swoiste antidotum na przedawkowanie linkomycyny. Leczenie ma charakter objawowy i wspierający. W przypadku przyjęcia kapsułek można rozważyć wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka, jeśli od przyjęcia leku upłynął krótki czas.

Ważne jest, że hemodializa lub dializa otrzewnowa nie są skuteczne w usuwaniu leku Lincocin z osocza, dlatego te metody nie znajdują zastosowania w leczeniu przedawkowania. W przypadku wystąpienia objawów przedawkowania pacjent wymaga hospitalizacji i monitorowania funkcji życiowych oraz leczenia podtrzymującego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Lincocin – czy mogę spożywać alkohol?

W przypadku przyjmowania kapsułek Lincocin zaleca się, by przed podaniem leku oraz po jego podaniu nie przyjmować pokarmów przez 1-2 godziny. Pozwala to na optymalne wchłanianie linkomycyny z przewodu pokarmowego.

Leki zawierające kaolin i pektynę (stosowane w leczeniu biegunki) hamują wchłanianie linkomycyny przyjmowanej doustnie. Dlatego preparaty te należy przyjmować co najmniej 2 godziny wcześniej lub 3 do 4 godzin później niż Lincocin.

Ulotka nie zawiera bezpośrednich informacji o interakcjach z alkoholem, jednak podczas stosowania jakiejkolwiek antybiotykoterapii zaleca się powstrzymanie się od spożywania alkoholu. Alkohol może obciążać wątrobę, która jest również zaangażowana w metabolizm linkomycyny, a także może nasilać działania niepożądane ze strony układu pokarmowego.

Biodostępność linkomycyny może być zmniejszona w obecności leków zobojętniających kwas żołądkowy lub węgla aktywnego. W przypadku konieczności stosowania takich preparatów należy skonsultować się z lekarzem w sprawie odpowiedniego rozłożenia w czasie przyjmowania poszczególnych leków.

Czy można stosować Lincocin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Dane dotyczące stosowania Lincocin w okresie ciąży są ograniczone. Wiadomo, że linkomycyna przenika przez łożysko, co oznacza, że może dotrzeć do rozwijającego się płodu.

Ponadto w roztworze do wstrzykiwań znajduje się alkohol benzylowy, który również może przenikać przez łożysko. Ze względu na obecność tej substancji pomocniczej oraz ograniczone dane bezpieczeństwa, lek można stosować podczas ciąży tylko wówczas, gdy lekarz uzna, że jest to bezwzględnie konieczne i gdy korzyści dla matki przewyższają potencjalne ryzyko dla płodu.

Linkomycyna przenika do mleka ludzkiego, dlatego Lincocin nie należy stosować podczas karmienia piersią. W przypadku konieczności zastosowania leku w okresie laktacji należy przerwać karmienie piersią.

Brak jest danych dotyczących wpływu leku na płodność u ludzi. Badania laboratoryjne nie dostarczyły dowodów na działanie teratogenne (powodujące wady rozwojowe), chociaż zgłaszano działanie toksyczne dla płodu.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią, podejrzewające, że mogą być w ciąży lub gdy planują mieć dziecko, powinny poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz dokona oceny bilansu korzyści do ryzyka wynikającego ze stosowania produktu w każdym indywidualnym przypadku.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)