Esomeprazol vs omeprazol – czy nowszy znaczy lepszy?

Wybór między esomeprazolem a omeprazolem to jedno z najczęściej zadawanych pytań pacjentów cierpiących na choroby związane z nadmiernym wydzielaniem kwasu żołądkowego. Oba leki należą do grupy inhibitorów pompy protonowej (IPP) i są szeroko stosowane w leczeniu refluksu żołądkowo-przełykowego, wrzodów trawiennych oraz innych schorzeń związanych z nadkwaśnością. Esomeprazol, wprowadzony na rynek jako „następca” omeprazolu, często postrzegany jest jako nowocześniejszy i potencjalnie lepszy wybór. Czy jednak faktycznie oferuje znaczące przewagi nad swoim starszym „bratem”? Różnice między tymi lekami są bardziej subtelne niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Esomeprazol to S-izomer omeprazolu, co oznacza, że jest to chemicznie czysta forma jednego z dwóch enancjomerów zawartych w omeprazolu. Ta pozornie niewielka różnica strukturalna przekłada się na odmienne właściwości farmakokinetyczne, które mogą wpływać na skuteczność i profil bezpieczeństwa leku. Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla pacjentów i lekarzy przy podejmowaniu decyzji o wyborze optymalnej terapii. W praktyce klinicznej wybór między esomeprazolem a omeprazolem często zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, współistniejących chorób, przyjmowanych leków oraz względów ekonomicznych. Oba preparaty mają swoje miejsce w nowoczesnej farmakoterapii, a ich skuteczność w większości przypadków jest porównywalna, choć istnieją sytuacje, w których jeden może być korzystniejszy od drugiego.

Mechanizm działania i różnice farmakologiczne

Aby zrozumieć różnice między esomeprazolem a omeprazolem, należy najpierw poznać ich wspólny mechanizm działania. Oba leki należą do grupy inhibitorów pompy protonowej i działają poprzez nieodwracalne zahamowanie enzymu H+/K+-ATP-azy (pompy protonowej) w komórkach okładzinowych żołądka. Ten enzym odpowiada za końcowy etap wydzielania kwasu solnego do światła żołądka.

Inhibitory pompy protonowej są tak zwanymi prolekami, co oznacza, że w formie podanej pacjentowi są nieaktywne farmakologicznie. Po wchłonięciu z przewodu pokarmowego dostają się do krążenia ogólnego, a następnie do komórek okładzinowych żołądka, gdzie w kwaśnym środowisku kanalików wydzielniczych ulegają aktywacji do formy sulfenamidu. Ta aktywna postać wiąże się kowalencyjnie z grupami cysteinowymi pompy protonowej, powodując jej nieodwracalne zablokowanie.

Kluczowe różnice między esomeprazolem a omeprazolem

Omeprazol jest racemiczną mieszaniną dwóch enancjomerów – S-omeprazolu (esomeprazolu) i R-omeprazolu w proporcji 50:50. Esomeprazol natomiast zawiera wyłącznie S-enancjomer, który został wyselekcjonowany z tej mieszaniny. Ta różnica ma istotne konsekwencje farmakologiczne:

Metabolizm i farmakokinetyka: R-enancjomer omeprazolu jest niemal wyłącznie metabolizowany przez cytochrom CYP2C19 do 5-hydroksyomeprazolu, podczas gdy esomeprazol (S-enancjomer) jest metabolizowany w 73% przez CYP2C19 i w 27% przez CYP3A4. Ten stereoselektywny metabolizm sprawia, że całkowity klirens esomeprazolu jest niższy niż dla R-omeprazolu, co skutkuje wyższymi stężeniami esomeprazolu w osoczu.

Biodostępność: Dostępność biologiczna esomeprazolu wynosi 68-89% po wielokrotnym podaniu, podczas gdy omeprazolu około 60%. Po jednorazowym podaniu różnica jest jeszcze bardziej widoczna – esomeprazol osiąga biodostępność 50-64%, a omeprazol około 35%.

Stabilność działania: Obszar pod krzywą stężenie-czas (AUC) dla esomeprazolu jest wyższy i bardziej przewidywalny niż dla omeprazolu, co przekłada się na bardziej stabilne hamowanie wydzielania kwasu żołądkowego.

leki IPP

Sprawdź ulotki i opinie pacjentów o przykładowych lekach stosowanych w leczeniu chorób układu pokarmowego: leki na wrzody żołądka i dwunastnicy (PyleraLanzulEmanera), leki na chorobę Leśniowskiego-Crohna / zapalenia jelit (HyrimozHulioAsamaxEntyvio), oczyszczanie jelit (Citrafleet), leczenie biegunek (Stoperan, Loperamid APTEO MED, Loperamid WZF, Nifuroksazyd Aflofarm, Nifuroksazyd Polfarmex, Carbo Medicinalis MFHidrasec, Enterol), leki na zgagę (Bioprazol Bio Max) leki przeczyszczające (DulcobisPikopil), inne dolegliwości układu pokarmowego (ProkitZulbexDexilantTrimesanSalazaDebretinIrcolonRaphacholin C).

Skuteczność kliniczna – porównanie na podstawie badań

Porównanie skuteczności esomeprazolu i omeprazolu było przedmiotem licznych badań klinicznych i metaanaliz. Wyniki tych badań przedstawiają niejednoznaczny obraz, pokazując zarówno podobieństwa, jak i subtelne różnice między tymi lekami.

Choroba refluksowa przełyku

W metaanalizie porównującej skuteczność obu leków w leczeniu choroby refluksowej przełyku wykazano wyższą skuteczność esomeprazolu w dawce 20 mg i 40 mg w porównaniu do omeprazolu w dawce 20 mg w 8. tygodniu terapii. Różnica ta była statystycznie istotna, ale klinicznie niewielka. Jednak gdy porównywano te same dawki (esomeprazol 20 mg vs omeprazol 20 mg) w 4. tygodniu leczenia, różnicy nie wykazano.

Badania nad terapią „na żądanie” u pacjentów z nienadżerkową chorobą refluksową (NERD) pokazały, że esomeprazol w dawce 20 mg był skuteczniejszy niż placebo, przy czym 85% pacjentów kontynuowało terapię przez 6 miesięcy, w porównaniu do 48% w grupie placebo.

Eradykacja Helicobacter pylori

W przypadku eradykacji bakterii H. pylori badania nie wykazały istotnych różnic w skuteczności między esomeprazolem a omeprazolem w dawkach 20 mg. Oba leki w połączeniu z odpowiednimi antybiotykami osiągają podobne wskaźniki eradykacji.

Wrzody związane z NLPZ

Brakuje badań bezpośrednio porównujących skuteczność esomeprazolu i omeprazolu w leczeniu wrzodów żołądka wywołanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi. Oba leki wykazują wysoką skuteczność w tej grupie pacjentów.

WskazanieEsomeprazolOmeprazolRóżnica
Reflux żołądkowo-przełykowy (8 tygodni)Wyższa skutecznośćStandardowa skutecznośćNiewielka przewaga esomeprazolu
Eradykacja H. pyloriPorównywalnaPorównywalnaBrak różnic
Profilaktyka wrzodów NLPZSkutecznySkutecznyPodobna skuteczność
Reklama

Bezpieczeństwo i działania niepożądane

Profile bezpieczeństwa esomeprazolu i omeprazolu są bardzo podobne, co nie powinno dziwić, biorąc pod uwagę ich bliskie pokrewieństwo chemiczne. Oba leki są ogólnie dobrze tolerowane przez pacjentów, a częstość występowania działań niepożądanych jest niska i wynosi mniej niż 5% dla większości objawów.

Najczęstsze działania niepożądane

Zarówno esomeprazol, jak i omeprazol mogą powodować podobne działania niepożądane, wśród których najczęściej występują:

  1. Objawy ze strony układu pokarmowego: ból brzucha, biegunka, zaparcia, wzdęcia, nudności i wymioty
  2. Objawy ze strony układu nerwowego: ból głowy, zawroty głowy
  3. Zmiany skórne: wysypka, świąd
  4. Inne: senność, bezsenność

W badaniach klinicznych odnotowano nieznacznie wyższe ryzyko wystąpienia bólu brzucha i bólu głowy u pacjentów przyjmujących esomeprazol w porównaniu do omeprazolu, ale różnice te nie były statystycznie istotne.

Długoterminowe działania niepożądane

Długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej, niezależnie od konkretnej substancji czynnej, wiąże się z pewnymi zagrożeniami:

Niedobory witamin i minerałów: Zmniejszone wydzielanie kwasu żołądkowego może prowadzić do zaburzeń wchłaniania witaminy B12, magnezu, wapnia i żelaza. Szczególnie istotny jest niedobór magnezu, który może objawiać się zmęczeniem, tężyczką, zawrotami głowy i zaburzeniami rytmu serca.

Zwiększone ryzyko infekcji: Kwas żołądkowy stanowi naturalną barierę przeciwko bakteriom, dlatego jego zmniejszone wydzielanie może zwiększać ryzyko zakażeń bakteryjnych przewodu pokarmowego, w tym infekcji Clostridium difficile oraz zapalenia płuc.

Ryzyko złamań kości: Długotrwałe stosowanie IPP może zwiększać ryzyko złamań kości biodrowej, nadgarstka i kręgosłupa, prawdopodobnie w związku z zaburzonym wchłanianiem wapnia.

Przydatne zasoby

Interakcje lekowe – kluczowe różnice

Jedną z najważniejszych różnic między esomeprazolem a omeprazolem są ich interakcje z innymi lekami. Omeprazol ma znacznie więcej udokumentowanych interakcji lekowych, co wynika z jego wpływu na różne izoenzymy cytochromu P450.

Interakcje omeprazolu

Omeprazol jest silnym inhibitorem izoenzymów CYP2C19 i CYP3A4, co prowadzi do licznych klinicznie istotnych interakcji:

Klopidogrel: Jednoczesne stosowanie omeprazolu z klopidogrelem znacząco zmniejsza skuteczność przeciwpłytkową tego ostatniego, zwiększając ryzyko zakrzepicy żylnej i zatorów.

Warfaryna i acenokumarol: Omeprazol hamuje metabolizm tych leków przeciwzakrzepowych, co może prowadzić do wzrostu wartości INR i zwiększonego ryzyka krwawienia.

Digoksyna: Może wystąpić wzrost stężenia digoksyny we krwi i nasilenie jej działań niepożądanych.

Fenytoina i diazepam: Omeprazol może zwiększać stężenie tych leków, prowadząc do nasilenia ich działania i potencjalnych objawów toksycznych.

Interakcje esomeprazolu

Esomeprazol wykazuje znacznie mniej interakcji lekowych niż omeprazol. Badania wykazały, że esomeprazol nie wpływa istotnie na skuteczność klopidogrelu, co czyni go bezpieczniejszą opcją u pacjentów wymagających podwójnej terapii przeciwpłytkowej.

Kluczowe interakcje esomeprazolu obejmują:

  • Takrolimus (możliwy wzrost stężenia)
  • Metotreksat (zwiększone ryzyko toksyczności)
  • Inhibitory proteaz HIV (zmniejszone wchłanianie)

Leczenie farmakologiczne – szczegółowe porównanie substancji czynnych

Omeprazol – charakterystyka farmakologiczna

Omeprazol był pierwszym inhibitorem pompy protonowej wprowadzonym do praktyki klinicznej w 1988 roku. Jest dostępny w formie kapsułek dojelitowych w dawkach 10 mg, 20 mg i 40 mg, a także jako preparat dożylny.

Farmakokinetyka omeprazolu:

  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie osiągane po 1-3 godzinach
  • Biodostępność: około 35% po jednorazowym podaniu, wzrasta do 60% przy stosowaniu wielokrotnym
  • Metabolizm: głównie przez CYP2C19 (R-enancjomer) i CYP3A4
  • Eliminacja: około 80% metabolitów wydalanych z moczem

Dawkowanie omeprazolu:

  • Choroba refluksowa: 20 mg raz dziennie przez 4-8 tygodni
  • Wrzody żołądka i dwunastnicy: 20-40 mg raz dziennie przez 4-8 tygodni
  • Eradykacja H. pylori: 20 mg dwa razy dziennie w terapii trójlekowej
  • Zespół Zollingera-Ellisona: 60 mg dziennie (dawka może być zwiększona)

Esomeprazol – charakterystyka farmakologiczna

Esomeprazol (magnezu esomeprazol) został wprowadzony jako oczyszczony S-izomer omeprazolu. Dostępny jest w formie kapsułek dojelitowych w dawkach 20 mg i 40 mg oraz jako preparat dożylny.

Farmakokinetyka esomeprazolu:

  • Szybkie wchłanianie z przewodu pokarmowego
  • Maksymalne stężenie osiągane po 1-2 godzinach
  • Biodostępność: 50-64% po jednorazowym podaniu, wzrasta do 68-89% przy stosowaniu wielokrotnym
  • Metabolizm: 73% przez CYP2C19, 27% przez CYP3A4
  • Eliminacja: około 80% metabolitów wydalanych z moczem
  • Okres półtrwania: około 1,3 godziny

Dawkowanie esomeprazolu:

  • Choroba refluksowa: 20-40 mg raz dziennie przez 4-8 tygodni
  • Wrzody żołądka i dwunastnicy: 20-40 mg raz dziennie przez 4-8 tygodni
  • Eradykacja H. pylori: 20 mg dwa razy dziennie w terapii trójlekowej
  • Zespół Zollingera-Ellisona: dawka dobrana indywidualnie

Preparaty dostępne na polskim rynku

Omeprazol – główne preparaty:

Esomeprazol – główne preparaty:

Dostępność i aspekty ekonomiczne

Dostępność bez recepty

Omeprazol w dawce 20 mg jest dostępny bez recepty w większości krajów, w tym w Polsce. Ta dostępność czyni go pierwszym wyborem dla pacjentów szukających samoobsługowego leczenia łagodnych objawów refluksu i zgagi. Esomeprazol natomiast jest dostępny wyłącznie na receptę.

Refundacja i koszty

ParametrOmeprazolEsomeprazol
Dostępność bez receptyTak (20 mg)Nie
Refundacja NFZTakTak
Koszt pacjenta (50% refundacja)5,98-9,09 zł9,09-15,50 zł
Koszt bez refundacji11,95-17,40 zł18,20-31,00 zł

Oba leki są refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia w ramach grupy limitowej inhibitorów pompy protonowej, jednak esomeprazol jest zazwyczaj droższy zarówno w cenie refundowanej, jak i pełnej.

Względy ekonomiczne w praktyce

Z perspektywy systemu ochrony zdrowia omeprazol często jest preferowanym wyborem ze względu na niższe koszty i porównywalną skuteczność. Jednak w przypadkach, gdy pacjent nie toleruje omeprazolu lub występują istotne interakcje lekowe, esomeprazol może być uzasadnionym wyborem pomimo wyższych kosztów.

Kiedy wybrać esomeprazol, a kiedy omeprazol?

Wskazania do wyboru esomeprazolu

Problemy z przestrzeganiem zaleceń dawkowania: Esomeprazol można przyjmować niezależnie od posiłku, co może być korzystne dla pacjentów mających trudności z przestrzeganiem zaleceń dotyczących przyjmowania leków na czczo.

Współistnienie z klopidogrelem: U pacjentów wymagających jednoczesnego stosowania inhibitora pompy protonowej i klopidogrelu esomeprazol jest bezpieczniejszym wyborem.

Brak odpowiedzi na omeprazol: U niektórych pacjentów esomeprazol może być skuteczniejszy, szczególnie u osób będących szybkimi metabolizatorami CYP2C19.

Ciężka choroba refluksowa: W przypadkach nasilonych objawów refluksu esomeprazol może zapewniać lepszą kontrolę objawów.

Wskazania do wyboru omeprazolu

Pierwsza linia leczenia: Dla większości pacjentów omeprazol pozostaje pierwszym wyborem ze względu na potwierdzoną skuteczność i niższe koszty.

Leczenie krótkoterminowe: W przypadku doraźnego stosowania do 14 dni omeprazol dostępny bez recepty jest wygodną opcją.

Ograniczenia ekonomiczne: Gdy koszt leczenia jest istotnym czynnikiem, omeprazol oferuje dobry stosunek jakości do ceny.

Stabilni pacjenci: U pacjentów dobrze kontrolowanych na omeprazolu nie ma potrzeby zmiany leczenia.

inhibitorów pompy protonowej

Przyszłość inhibitorów pompy protonowej

Rozwój farmakologii w kierunku medycyny spersonalizowanej może w przyszłości wpłynąć na wybór między esomeprazolem a omeprazolem. Badania farmakogenetyczne dotyczące polimorfizmów CYP2C19 mogą pomóc w przewidywaniu, którzy pacjenci odniosą większe korzyści z konkretnego inhibitora pompy protonowej.

Ponadto, rozwój nowych klas leków, takich jak odwracalne inhibitory pompy protonowej czy antagoniści receptorów wapniowych, może w przyszłości stanowić alternatywę dla tradycyjnych IPP.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Czy esomeprazol jest rzeczywiście lepszy od omeprazolu?

Esomeprazol nie jest jednoznacznie „lepszy” od omeprazolu. W większości przypadków oba leki wykazują podobną skuteczność kliniczną. Esomeprazol może oferować nieznaczne przewagi w niektórych sytuacjach, takich jak ciężka choroba refluksowa czy konieczność jednoczesnego stosowania z klopidogrelem, ale różnice te są stosunkowo małe. Wybór między tymi lekami powinien być zawsze indywidualny i uwzględniać specyfikę przypadku każdego pacjenta.

Który lek ma mniej działań niepożądanych?

Profile bezpieczeństwa esomeprazolu i omeprazolu są bardzo podobne. Oba leki mogą powodować te same działania niepożądane, takie jak ból głowy, biegunka, bóle brzucha czy nudności. W badaniach klinicznych nie wykazano istotnych różnic w częstości występowania działań niepożądanych między tymi lekami. Długoterminowe działania niepożądane, takie jak niedobory magnezu czy zwiększone ryzyko złamań kości, występują przy długotrwałym stosowaniu obu preparatów.

Czy można zastąpić omeprazol esomeprazolem bez konsultacji z lekarzem?

Nie zaleca się samodzielnej zmiany leku bez konsultacji z lekarzem lub farmaceutą. Chociaż oba leki należą do tej samej grupy i mają podobny mechanizm działania, mogą różnić się dawkowaniem, interakcjami z innymi lekami oraz wpływem na konkretne schorzenia. Lekarz może ocenić, czy zmiana jest uzasadniona w danym przypadku i odpowiednio dostosować dawkowanie.

Który lek można przyjmować w ciąży?

Zarówno omeprazol, jak i esomeprazol są klasyfikowane jako leki kategorii B w ciąży, co oznacza, że badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płód, ale brakuje kontrolowanych badań u kobiet w ciąży. Oba leki mogą być stosowane w ciąży, gdy korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem. Decyzję o stosowaniu któregokolwiek z tych leków w czasie ciąży powinna zawsze podjąć kobieta w porozumieniu z lekarzem.

Czy esomeprazol można przyjmować z innymi lekami przeciwkwasowymi?

Jednoczesne stosowanie esomeprazolu z innymi inhibitorami pompy protonowej nie jest zalecane ze względu na ryzyko nadmiernego hamowania wydzielania kwasu żołądkowego. Można natomiast łączyć esomeprazol z lekami zobojętniającymi (antyacyda) w przypadku nasilonych objawów, choć antyacyda mogą nieznacznie zmniejszać wchłanianie esomeprazolu. H2-blokery (jak ranitydyna) również mogą zmniejszać skuteczność esomeprazolu poprzez podniesienie pH żołądka.

Jak długo można bezpiecznie stosować te leki?

Krótkoterminowe stosowanie (do 8 tygodni) inhibitorów pompy protonowej jest zazwyczaj bezpieczne u większości pacjentów. Długoterminowe leczenie (powyżej 3 miesięcy) powinno odbywać się pod nadzorem lekarskim z regularnym monitorowaniem poziomu magnezu we krwi i ocenią gęstości kości. U niektórych pacjentów z ciężką chorobą refluksową lub zespołem Zollingera-Ellisona może być konieczne przewlekłe leczenie, ale powinno ono być prowadzone z najmniejszą skuteczną dawką.

Czy można przerwać leczenie nagle?

Nagłe przerwanie długotrwałego leczenia inhibitorami pompy protonowej może prowadzić do tzw. efektu odbicia – zwiększonego wydzielania kwasu żołądkowego przez kilka dni lub tygodni po odstawieniu leku. U pacjentów leczonych przez dłuższy czas zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki lub przejście na leki z grupy H2-blokerów przed całkowitym odstawieniem. Pacjenci stosujący leki krótkoterminowo (do 2 tygodni) mogą zazwyczaj przerwać leczenie bez ryzyka efektu odbicia.

Który lek lepiej stosować u osób starszych?

U osób starszych oба leki mogą być stosowane bezpiecznie, ale należy pamiętać o zwiększonym ryzyku interakcji lekowych i działań niepożądanych w tej grupie wiekowej. Omeprazol może wymagać większej ostrożności ze względu na liczne interakcje z innymi lekami często stosowanymi przez seniorów. Esomeprazol może być korzystniejszy u pacjentów przyjmujących wiele leków jednocześnie. W każdym przypadku dawki powinny być dobrane indywidualnie, a pacjent powinien być regularnie monitorowany.

Czy można pić alkohol podczas stosowania tych leków?

Zarówno esomeprazol, jak i omeprazol nie wchodzą w bezpośrednie interakcje farmakologiczne z alkoholem. Jednak spożywanie alkoholu może nasilać objawy choroby refluksowej i zwiększać wydzielanie kwasu żołądkowego, co zmniejsza skuteczność leczenia. Ponadto, alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy bóle głowy. Zaleca się ograniczenie spożycia alkoholu podczas leczenia inhibitorami pompy protonowej.

Czy te leki wpływają na wchłanianie innych witamin i minerałów?

Tak, długotrwałe stosowanie inhibitorów pompy protonowej może wpływać na wchłanianie niektórych składników pokarmowych. Zmniejszone wydzielanie kwasu żołądkowego może prowadzić do niedoborów witaminy B12, żelaza, magnezu i wapnia. U pacjentów stosujących te leki przez dłuższy czas zaleca się regularne badania kontrolne i rozważenie suplementacji deficytowych składników. Szczególnie ważne jest monitorowanie poziomu magnezu po 3 miesiącach stosowania.

Kiedy należy skontaktować się z lekarzem podczas stosowania tych leków?

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia: krwistych lub smolisto-czarnych stolców, krwawych wymiotów, silnych bólów brzucha, trudności w połykaniu, nieuzasadnionej utraty masy ciała, żółtaczki, silnych reakcji alergicznych, objawów niedoboru magnezu (skurcze mięśni, zawroty głowy, zaburzenia rytmu serca) lub gdy objawy nie ustępują po 2 tygodniach leczenia bez recepty. Regularne konsultacje są również wskazane przy długotrwałym stosowaniu tych leków.

Bibliografia

  1. Lind T, Rydberg L, Kylebäck A, Jonsson A, Andersson T, Hasselgren G, Holmberg J, Röhss K. Esomeprazole provides improved acid control vs. omeprazole In patients with symptoms of gastro-oesophageal reflux disease. Aliment Pharmacol Ther. 2000;14(7):861-867. DOI: 10.1046/j.1365-2036.2000.00813.x PMID: 10886041
  2. Qi Q, Wang R, Liu L, Zhao F, Wang S. Comparative effectiveness and tolerability of esomeprazole and omeprazole in gastro-esophageal reflux disease: A systematic review and meta-analysis. Int J Clin Pharmacol Ther. 2015;53(10):803-810. DOI: 10.5414/CP202396 PMID: 26329348
  3. Teng M, Khoo AL, Zhao YJ, Lin L, Lim BP, Wu TS, Dan YY. Meta-analysis of the effectiveness of esomeprazole in gastroesophageal reflux disease and Helicobacter pylori infection. J Clin Pharm Ther. 2015;40(4):368-375. DOI: 10.1111/jcpt.12277 PMID: 25893507
  4. Röhss K, Hasselgren G, Hedenstrom H. Effect of esomeprazole 40 mg vs omeprazole 40 mg on 24-hour intragastric pH in patients with symptoms of gastroesophageal reflux disease. Dig Dis Sci. 2002;47(5):954-958. DOI: 10.1023/a:1015009300955 PMID: 12018920

Niniejszy artykuł nie jest poradą medyczną i ma charakter wyłącznie informacyjny.