Skutki uboczne Erlotinib Zentiva

Ostatnia aktualizacja:

Substancja czynnaErlotynib
Postać farmaceutycznaTabletki powlekane
Podmiot odpowiedzialnyZentiva, k.s.
Kod ATCL01EB02
ProceduraMRP
Kategorie

Jak każdy lek, erlotynib może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych poniżej objawów należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. W niektórych przypadkach konieczne może być zmniejszenie dawki lub przerwanie leczenia.

Bardzo częste działania niepożądane (dotyczą więcej niż 1 pacjenta na 10):

  • Biegunka i wymioty – uporczywa i ciężka biegunka może prowadzić do obniżenia stężenia potasu we krwi oraz zaburzeń czynności nerek, szczególnie u pacjentów otrzymujących jednocześnie chemioterapię. W przypadku nasilonej lub uporczywej biegunki konieczne może być leczenie w szpitalu.
  • Podrażnienie oczu z powodu zapalenia spojówki lub rogówki.
  • Wysypka, która może nasilać się na skórze narażonej na działanie promieniowania słonecznego. Zaleca się stosowanie odzieży ochronnej lub kremów z filtrem UV.
  • Zakażenia.
  • Utrata apetytu, spadek masy ciała.
  • Depresja.
  • Ból głowy, zaburzenia czucia skórnego lub drętwienie kończyn.
  • Trudności w oddychaniu, kaszel.
  • Nudności.
  • Podrażnienie jamy ustnej.
  • Ból brzucha, niestrawność, wzdęcie.
  • Nieprawidłowe wyniki badań krwi oceniających czynność wątroby.
  • Swędzenie.
  • Zmęczenie, gorączka, dreszcze.

Częste działania niepożądane (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 10):

  • Suchość skóry.
  • Wypadanie włosów.
  • Krwawienie z nosa.
  • Krwawienie z żołądka lub jelit.
  • Reakcje zapalne wokół paznokci.
  • Zapalenie mieszków włosowych.
  • Trądzik.
  • Pękanie skóry.
  • Zaburzenia czynności nerek (w przypadku stosowania poza zarejestrowanymi wskazaniami w skojarzeniu z chemioterapią).

Niezbyt częste działania niepożądane (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 100):

  • Podrażnienie tkanki płucnej, nazywane śródmiąższową chorobą płuc. Występuje rzadziej u pacjentów populacji europejskiej, częściej u pacjentów populacji japońskiej. W razie wystąpienia nagłych trudności w oddychaniu z towarzyszącym kaszlem lub gorączką należy natychmiast skontaktować się z lekarzem – lekarz może zdecydować o definitywnym zakończeniu stosowania leku.
  • Perforacje przewodu pokarmowego – należy poinformować lekarza w przypadku wystąpienia silnego bólu brzucha. Ryzyko jest większe u osób z wcześniejszymi wrzodami trawiennymi lub chorobą uchyłkową jelit.
  • Zapalenie nerek.
  • Nadmierna ilość białka w moczu (białkomocz).
  • Zmiany dotyczące rzęs.
  • Nadmierne owłosienie ciała i twarzy typu męskiego.
  • Nadmierna pigmentacja skóry.
  • Zmiany dotyczące brwi.
  • Łamliwość i utrata paznokci.

Rzadkie działania niepożądane (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 1000):

  • Zapalenie wątroby – objawy mogą obejmować ogólne złe samopoczucie, żółtaczkę (zażółcenie skóry i oczu), ciemny mocz, nudności, wymioty i ból brzucha. W rzadkich przypadkach może dojść do niewydolności wątroby, która może prowadzić do zgonu. Jeżeli wyniki badań krwi wskażą na ciężkie zmiany czynności wątroby, lekarz może zdecydować o przerwaniu leczenia.
  • Zaczerwienienie lub ból dłoni lub podeszew stóp (zespół erytrodyzestezji dłoniowo-podeszwowej).

Bardzo rzadkie działania niepożądane (dotyczą nie więcej niż 1 pacjenta na 10 000):

  • Przypadki owrzodzenia lub perforacji rogówki.
  • Nasilone powstawanie pęcherzyków na skórze lub łuszczenie skóry (przypominające zespół Stevensa-Johnsona).
  • Zapalenie zabarwionej części oka.

W razie wystąpienia ostrego lub pogarszającego się zaczerwienienia i bólu oka, zwiększonego łzawienia, nieostrego widzenia lub nadwrażliwości na światło należy natychmiast powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce – może być konieczne pilne leczenie.