Dawkowanie Enoxaparin sodium Ledraxen - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Enoksaparyna sodowa |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce |
| Podmiot odpowiedzialny | Venipharm |
| Kod ATC | B01AB05 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie |
Jak prawidłowo dawkować Enoxaparin sodium Ledraxen?
Dawkowanie leku jest uzależnione od wskazania klinicznego, masy ciała pacjenta oraz oceny ryzyka wystąpienia powikłań zakrzepowych lub krwotocznych. Lek zazwyczaj podaje się we wstrzyknięciu podskórnym, chociaż w niektórych wskazaniach dopuszczalne jest podanie dożylne. Nie wolno podawać preparatu domięśniowo.
W leczeniu zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej stosuje się dawkę 150 j.m./kg masy ciała (1,5 mg/kg) raz na dobę lub 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) dwa razy na dobę. Lekarz decyduje o czasie trwania terapii na podstawie oceny klinicznej.
W profilaktyce zakrzepowo-zatorowej przed i po zabiegach chirurgicznych oraz u pacjentów unieruchamionych z powodu choroby wewnętrznej stosuje się dawki 2000 j.m. (20 mg) lub 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę. Wybór dawki zależy od indywidualnej oceny ryzyka zakrzepicy u danego pacjenta. W chirurgii pierwszą dawkę zazwyczaj podaje się 2 lub 12 godzin przed zabiegiem. U pacjentów z ograniczoną mobilnością stosuje się zwykle dawkę 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę.
W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) zalecana dawka wynosi 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) co 12 godzin, w skojarzeniu z aspiryną. Leczenie kontynuuje się przez co najmniej 2 dni i do czasu stabilizacji klinicznej pacjenta.
W zawale serca z uniesieniem odcinka ST (STEMI) u pacjentów poniżej 75. roku życia podaje się jednorazowy bolus dożylny 3000 j.m. (30 mg), a następnie wstrzyknięcie podskórne 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg) co 12 godzin. U pacjentów w wieku 75 lat i starszych stosuje się wyłącznie wstrzyknięcia podskórne 75 j.m./kg masy ciała (0,75 mg/kg) co 12 godzin, bez bolusa dożylnego. Maksymalna dawka w pierwszych dwóch wstrzyknięciach wynosi 7500 j.m. (75 mg).
W hemodializie stosuje się zwykle dawkę 100 j.m./kg masy ciała (1 mg/kg), podawaną do linii tętniczej w chwili rozpoczęcia sesji dializy. Taka ilość zazwyczaj wystarcza na 4-godzinną sesję. W razie potrzeby można podać dodatkową dawkę 50-100 j.m./kg masy ciała (0,5-1 mg/kg).
U pacjentów z umiarkowaną lub ciężką niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawkowania poprzez zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między wstrzyknięciami. Szczegółowe zalecenia określa lekarz prowadzący na podstawie oceny klinicznej i funkcji nerek.
Dostępne moce preparatu (2000 j.m., 4000 j.m., 6000 j.m., 8000 j.m., 10 000 j.m.) pozwalają na precyzyjne odmierzenie dawki dostosowanej do masy ciała pacjenta i wskazania klinicznego. W razie konieczności podania dawki innej niż standardowa, można wykorzystać ampułko-strzykawki ze skalą (6000 j.m., 8000 j.m., 10 000 j.m.) do odmierzenia odpowiedniej objętości roztworu.
