Dawkowanie Dobutamin hameln - jak stosować?

Dobutamin hameln może być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny w warunkach szpitalnych, przy dostępności wyposażenia ratunkowego. Dawkę leku dostosowuje się indywidualnie w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta i występujących działań niepożądanych. Lek podaje się w postaci ciągłej infuzji dożylnej ze względu na krótki okres półtrwania substancji czynnej.

Dawkowanie u dorosłych

Większość dorosłych pacjentów reaguje na dawkę 2,5–10 mikrogramów dobutaminy na kilogram masy ciała na minutę. W razie konieczności można zwiększyć dawkę do maksymalnie 40 mikrogramów/kg mc./min. Lekarz prowadzący ustala odpowiednią szybkość infuzji oraz czas trwania leczenia, który powinien być jak najkrótszy.

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

U pacjentów pediatrycznych (od noworodków do 18 roku życia) zaleca się rozpoczęcie od dawki początkowej 5 mikrogramów/kg mc./min, którą następnie dostosowuje się do odpowiedzi klinicznej w zakresie od 2 do 20 mikrogramów/kg mc./min. Sporadycznie wystarcza podanie małej dawki wynoszącej 0,5–1,0 mikrograma/kg mc./min.

Należy zachować szczególną ostrożność przy dawkowaniu u dzieci, ponieważ:

• Minimalna skuteczna dawka u dzieci jest zwykle większa niż u dorosłych
• Maksymalna tolerowana dawka u dzieci jest mniejsza niż u dorosłych
• Przyspieszenie tętna i zwiększenie ciśnienia występują częściej i są bardziej nasilone u dzieci
• Większość działań niepożądanych (zwłaszcza tachykardia) obserwowano po podaniu dawki ≥7,5 mikrograma/kg mc./min
• Przedział terapeutyczny u dzieci jest węższy niż u dorosłych

Sposób przygotowania – roztwór do infuzji 5 mg/ml

Postać 5 mg/ml można podawać bezpośrednio za pomocą pompy strzykawkowej (bez konieczności rozcieńczania) lub po rozcieńczeniu odpowiednimi roztworami do infuzji. Gdy stosuje się aparaty infuzyjne, zaleca się rozcieńczenie jednej fiolki (250 mg w 50 ml) do objętości 500 ml, uzyskując stężenie końcowe 0,5 mg/ml. Przy użyciu pompy strzykawkowej można stosować lek nierozcieńczony (stężenie 5 mg/ml).

Sposób przygotowania – koncentrat 12,5 mg/ml

Postać 12,5 mg/ml wymaga obowiązkowego rozcieńczenia przed podaniem do objętości minimum 50 ml. Koncentrat można rozcieńczyć do objętości 50 ml (stężenie końcowe 5 mg/ml) lub do 500 ml (stężenie końcowe 0,5 mg/ml), w zależności od wybranej metody podawania (pompa strzykawkowa lub aparat infuzyjny).

Zgodne roztwory do rozcieńczania obu postaci leku to:

• 5% roztwór glukozy (50 mg/ml)
• 0,9% chlorek sodu (9 mg/ml)
• 0,45% chlorek sodu (4,5 mg/ml) w 5% roztworze glukozy

Przykładowe szybkości infuzji

Dla pacjenta o masie ciała 70 kg, przy użyciu roztworu rozcieńczonego do stężenia 0,5 mg/ml:

• Dawka 2,5 µg/kg mc./min = 21 ml/h (7 kropli/min)
• Dawka 5 µg/kg mc./min = 42 ml/h (14 kropli/min)
• Dawka 10 µg/kg mc./min = 84 ml/h (28 kropli/min)

Echokardiografia obciążeniowa z dobutaminą (tylko dorośli)

W badaniu diagnostycznym stosuje się stopniowe zwiększanie infuzji dobutaminy. Najczęściej stosowany schemat rozpoczyna się od dawki 5 mikrogramów/kg mc./min, zwiększanej co 3 minuty do 10, 20, 30, 40 mikrogramów/kg mc./min, aż do osiągnięcia diagnostycznego punktu końcowego. Jeśli nie osiągnięto punktu końcowego, można zastosować dodatkowo siarczan atropiny w dawce 0,5–2 mg lub zwiększyć szybkość wlewu dobutaminy do 50 mikrogramów/kg mc./min.

Czas trwania leczenia i monitorowanie

Podczas podawania Dobutamin hameln należy bardzo dokładnie monitorować: częstość akcji serca, rytm serca, ciśnienie krwi, diurezę i szybkość wlewu. Jeśli możliwe, kontroluje się również rzut serca, ośrodkowe ciśnienie żylne (CVP) i ciśnienie w kapilarach płucnych (PCP). Czas leczenia powinien być jak najkrótszy i zależy od wymagań klinicznych. Przy podawaniu dłuższym niż 72 godziny może wystąpić tolerancja wymagająca zwiększenia dawki. Odstawiając lek należy stopniowo zmniejszać dawkę.