Interakcje Dnor z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach wydawanych bez recepty.

Leki wymagające szczególnej ostrożności:

6-merkaptopuryna i azatiopryna (stosowane w leczeniu raka krwi oraz w celu zahamowania czynności układu odpornościowego) – należy unikać jednoczesnego podawania z allopurynolem. Podczas jednoczesnego podawania konieczne jest zmniejszenie dawki 6-merkaptopuryny lub azatiopryny, ponieważ ich działanie będzie wydłużone. Może to zwiększyć ryzyko poważnych zaburzeń krwi. Lekarz będzie dokładnie kontrolować liczbę krwinek. Należy niezwłocznie zwrócić się po pomoc medyczną, jeśli pacjent zauważy jakiekolwiek niewyjaśnione zasinienia, krwawienie, gorączkę lub ból gardła.

Cyklosporyna (stosowana w celu zahamowania czynności układu odpornościowego) – działania niepożądane cyklosporyny mogą występować częściej.

Widarabina (stosowana w leczeniu opryszczki) – działania niepożądane widarabiny mogą występować częściej. Należy zachować szczególną ostrożność, jeśli one wystąpią.

Salicylany (stosowane do zmniejszania bólu, gorączki i zapalenia np. aspiryna - kwas acetylosalicylowy) – mogą wpływać na działanie allopurynolu.

Probenecyd (stosowany w leczeniu dny moczanowej) – może wpływać na działanie allopurynolu.

Chlorpropamid (stosowany w leczeniu cukrzycy) – może być konieczne zmniejszenie dawki chlorpropamidu, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek.

Warfaryna, fenprokumon, acenokumarol (stosowane w celu rozrzedzenia krwi) – lekarz będzie częściej monitorował wartości krzepnięcia krwi i w razie potrzeby zmniejszy dawkę tych leków.

Furosemid, tiazydy lub inne leki moczopędne (stosowane w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi) – wymagają uwagi podczas jednoczesnego stosowania.

Fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki) – może wymagać monitorowania.

Teofilina (stosowana w leczeniu astmy i innych chorób objawiających się trudnością w oddychaniu) – lekarz dokona pomiaru stężenia teofiliny we krwi, szczególnie po rozpoczęciu leczenia allopurynolem lub po jakiejkolwiek zmianie dawkowania.

Ampicylina, amoksycylina (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych) – w miarę możliwości, pacjenci powinni otrzymywać inne antybiotyki, ponieważ wystąpienie reakcji alergicznej jest bardziej prawdopodobne po zastosowaniu tych dwóch antybiotyków.

Wodorotlenek glinu – jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie wodorotlenek glinu, allopurynol może mieć słabsze działanie. Należy zachować odstęp co najmniej 3 godzin między przyjmowaniem obu leków.

Cytostatyki (np. cyklofosfamid, doksorubicyna, bleomycyna, prokarbazyna, halogenki alkilowe) – zaburzenia składu krwi występują częściej, gdy allopurynol przyjmuje się razem z tymi lekami. Pacjent powinien poddawać się regularnym badaniom kontrolującym morfologię krwi.

Lekarz będzie częściej kontrolował liczbę krwinek, jeśli pacjent przyjmuje dydanozynę (stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV) lub kaptopryl (stosowany w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi). Ryzyko reakcji skórnych może być zwiększone, szczególnie jeśli pacjent choruje na przewlekłe zaburzenie czynności nerek.