Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Enoksaparyna sodowa |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce, Roztwór do wstrzykiwań |
| Podmiot odpowiedzialny | Sanofi Winthrop Industrie |
| Kod ATC | B01AB05 |
| Procedura | MRP |
| Kategorie | Leki hematologiczne - choroby krwi i układu krwiotwórczego, Leki kardiologiczne - serce i układ krwionośny, Leki przeciwzakrzepowe, Leki zapobiegające zawałowi serca oraz stosowane po ataku |
Interakcje Clexane forte z innymi lekami
Przed rozpoczęciem stosowania enoksaparyny należy poinformować lekarza lub farmaceutę o wszystkich lekach stosowanych obecnie, ostatnio lub planowanych do zastosowania. Szczególnie istotne są interakcje z lekami wpływającymi na krzepnięcie krwi i funkcję płytek.
Leki zwiększające ryzyko krwawień:
- Warfaryna i inne antagoniści witaminy K (wymagana szczególna kontrola współczynnika INR przy zmianie leku)
- Kwas acetylosalicylowy (aspiryna), klopidogrel i inne leki przeciwpłytkowe
- Dekstran podawany dożylnie (preparat krwiozastępczy)
- Niesteroidowe leki przeciwzapalne: ibuprofen, diklofenak, ketorolak
- Glikokortykosteroidy: prednizolon, deksametazon (stosowane w astmie, reumatoidalnym zapaleniu stawów)
Leki zwiększające stężenie potasu:
- Sole potasu
- Niektóre leki moczopędne
- Wybrane preparaty stosowane w chorobach serca
Zmiana między lekami przeciwzakrzepowymi:
Przejście z Clexane forte na antagonistę witaminy K lub odwrotnie wymaga monitorowania INR i odbywa się pod kontrolą lekarza. Zmiana na bezpośrednie doustne leki przeciwzakrzepowe następuje poprzez przerwanie wstrzykiwań enoksaparyny i rozpoczęcie doustnego leku 0-2 godzin przed planowanym czasem kolejnej iniekcji. W przypadku przejścia z doustnego leku przeciwzakrzepowego na enoksaparynę, należy odczekać 12 godzin od ostatniej dawki doustnej przed pierwszym wstrzyknięciem.
W przypadku planowanego nakłucia lędźwiowego lub znieczulenia podpajęczynówkowego/zewnątrzoponowego należy poinformować lekarza o stosowaniu enoksaparyny. Istnieje ryzyko powikłań krwotocznych w obrębie rdzenia kręgowego, które mogą prowadzić do długotrwałych lub trwałych zaburzeń neurologicznych.
