Dawkowanie Akis - jak stosować?
Ostatnia aktualizacja:
| Substancja czynna | Diklofenak |
| Postać farmaceutyczna | Roztwór do wstrzykiwań, Roztwór do wstrzykiwań w ampułko-strzykawce |
| Podmiot odpowiedzialny | IBSA Farmaceutici Italia S.r.l. |
| Kod ATC | M01AB05 |
| Procedura | DCP |
| Kategorie |
O sposobie dawkowania i drodze podania zawsze decyduje lekarz. Preparat może być podawany trzema drogami: domięśniowo (do mięśnia, zazwyczaj w pośladek), podskórnie (pod skórę, zazwyczaj w pośladek lub udo) lub dożylnie (do żyły, zazwyczaj w przedramię). Leku nie wolno podawać w infuzji dożylnej.
Dorośli:
Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi od 25 do 75 mg i zależy od nasilenia bólu. W przypadku utrzymującego się silnego bólu lekarz może podjąć decyzję o podaniu drugiego wstrzyknięcia po upływie 6 godzin. Maksymalna dawka dobowa wynosi 150 mg. Lek jest podawany wyłącznie przez jeden lub dwa dni.
Wybór postaci farmaceutycznej według dawki:
- Roztwór 25 mg/ml – stosowany w przypadku mniejszych dawek lub u pacjentów wymagających ostrożnego dawkowania
- Roztwór 50 mg/ml – dawka średnia dla większości pacjentów
- Roztwór 75 mg/ml – maksymalna dawka jednorazowa dla ostrych stanów bólowych
Pacjenci w podeszłym wieku: Lekarz może zastosować mniejszą niż zazwyczaj dawkę, ponieważ osoby starsze są bardziej podatne na wystąpienie działań niepożądanych.
Dzieci i młodzież poniżej 18 lat: Lek nie nadaje się do stosowania w tej grupie wiekowej.
Rodzaj opakowania:
- Roztwór w ampułkach szklanych – przygotowywany przez personel medyczny, zazwyczaj w warunkach szpitalnych
- Roztwór w ampułko-strzykawkach – gotowy do podania zestaw zawierający roztwór wraz ze sterylnymi igłami (27G do podania podskórnego, 21G do podania domięśniowego lub dożylnego)
Wstrzyknięcie wykonuje lekarz lub pielęgniarka. Nie należy wykonywać wstrzyknięcia dwa razy w tym samym miejscu. W przypadku podania dożylnego należy zachować szczególną ostrożność i przestrzegać dodatkowych przeciwwskazań, w tym unikać równoczesnego stosowania innych NLPZ, leków przeciwzakrzepowych oraz u pacjentów ze skłonnością do krwawienia lub w przypadku zabiegów związanych z dużym ryzykiem krwotoku.
