Ampitar

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Ampitar?

Ampitar to antybiotyk z grupy penicylin zawierający substancję czynną ampicylinę. Należy do leków przeciwbakteryjnych, których mechanizm działania polega na zabijaniu bakterii wywołujących różnego rodzaju zakażenia. Ampicylina działa poprzez niszczenie ściany komórkowej bakterii, co prowadzi do ich eliminacji z organizmu. Lek ten wykazuje aktywność wobec szerokiego spektrum bakterii wrażliwych na ampicylinę, zarówno Gram-dodatnich, jak i Gram-ujemnych.

Preparat jest stosowany w leczeniu zakażeń dróg oddechowych, w tym ostrego nasilenia przewlekłego zapalenia oskrzeli oraz zapalenia płuc, gdy inne penicyliny nie są skuteczne lub są niewskazane z innych przyczyn medycznych. W przypadku zapalenia płuc lek jest podawany najczęściej w formie wstrzyknięcia dożylnego lub infuzji, co pozwala na szybkie osiągnięcie odpowiedniego stężenia w organizmie.

W zakresie zakażeń układu moczowego Ampitar jest wskazany w leczeniu odmiedniczkowego zapalenia nerek, czyli ciężkiego zakażenia górnych dróg moczowych wymagającego intensywnej antybiotykoterapii. Preparat jest również wykorzystywany w terapii zakażeń w obrębie jamy brzusznej, obejmujących żołądek i jelita, gdzie często konieczne jest skojarzenie z innymi antybiotykami przeciwbakteryjnymi.

Jednym z ważniejszych wskazań jest bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – poważne zakażenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy. W przypadku zakażenia wywołanego przez bakterię Listeria monocytogenes lub posocznicy u noworodków, ampicylinę stosuje się w skojarzeniu z innym antybiotykiem w celu zwiększenia skuteczności terapii. U dzieci z bakteryjnym zapaleniem opon mózgowo-rdzeniowych dawki mogą być zwiększane do 400 mg/kg masy ciała na dobę.

Preparat znajduje zastosowanie również w leczeniu i profilaktyce zapalenia wsierdzia – ciężkiego zakażenia zastawek serca. W profilaktyce przedoperacyjnej można podawać jednorazową dawkę dożylną na 30-60 minut przed zabiegiem, co zapobiega rozwojowi zakażenia u pacjentów z grupy ryzyka. Lek jest także wskazany w leczeniu bakteryjnego zakażenia krwi (sepsy) związanego z którymkolwiek z wymienionych zakażeń.

Przed rozpoczęciem terapii zawsze należy określić wrażliwość drobnoustrojów na ampicylinę. Lek jest dostępny w dwóch mocach – 1 g i 2 g proszku do sporządzania roztworu – co pozwala na elastyczne dawkowanie dostosowane do stopnia nasilenia zakażenia, rodzaju drobnoustroju, wieku i masy ciała pacjenta. Terapię prowadzi się najczęściej w warunkach szpitalnych pod ścisłym nadzorem personelu medycznego.

Aktualna ulotka leku Ampitar

Jaki jest skład Ampitar, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Ampitar jest ampicylina w postaci ampicyliny sodowej. Lek jest dostępny w dwóch mocach: jedna fiolka może zawierać 1 g ampicyliny lub 2 g ampicyliny w postaci ampicyliny sodowej. Preparat nie zawiera żadnych innych składników – jest to czysty proszek do sporządzania roztworu.

Warto zwrócić uwagę, że lek zawiera sód jako składnik ampicyliny sodowej. Fiolka z 1 g ampicyliny zawiera 70,2 mg sodu, co odpowiada 3,51% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Fiolka z 2 g ampicyliny zawiera 140,4 mg sodu, co odpowiada 7,02% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu. Maksymalna zalecana dobowa dawka leku zawiera łącznie 842,4 mg sodu, co stanowi 42,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Pacjenci stosujący dietę niskosodową powinni poinformować lekarza lub farmaceutę o tym fakcie, zwłaszcza jeśli lek ma być podawany codziennie przez dłuższy czas. Jeśli produkt leczniczy zostanie rozpuszczony lub rozcieńczony izotonicznym roztworem chlorku sodu, należy również wziąć pod uwagę dodatkową ilość sodu pochodzącą z rozpuszczalnika. Po sporządzeniu roztworu ma on barwę białą do jasnożółtej, a jego pH wynosi 8,0-10,0.

Jak dawkować Ampitar?

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ampitar?

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Ampitar należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, szpitalem lub Centrum Informacji Toksykologicznej pod numerem 112 w celu oceny zagrożenia i uzyskania porady. Duże dawki ampicyliny są zazwyczaj dobrze tolerowane, jednak u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i zaburzoną barierą płynu mózgowo-rdzeniowego podanie pozajelitowe dużych dawek produktu może powodować objawy toksyczne.

Objawy przedawkowania mogą obejmować nudności, wymioty, biegunkę, zaburzenia elektrolitowe, obniżenie świadomości, drgania mięśni, mioklonie (mimowolne drgania mięśni), skurcze oraz śpiączkę. Mogą wystąpić również reakcje hemolityczne, zaburzenia czynności nerek oraz kwasica. W wyjątkowych przypadkach, w ciągu 20-40 minut, może wystąpić ciężka ostra reakcja alergiczna zwana reakcją anafilaktyczną.

Leczenie przedawkowania jest objawowe. W ciężkich przypadkach może być konieczna hemoperfuzja lub hemodializa w celu usunięcia nadmiaru leku z organizmu. W przypadku wystąpienia reakcji anafilaktycznej podaje się epinefrynę (adrenalinę) 0,1-0,5 mg powoli dożylnie, hydrokortyzon 200 mg dożylnie, opcjonalnie prometazynę 25 mg dożylnie, płyny oraz przeprowadza się korektę kwasów. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Ampitar – czy mogę spożywać alkohol?

Ulotka leku Ampitar nie zawiera szczegółowych informacji dotyczących interakcji z pożywieniem lub alkoholem. Ponieważ preparat jest podawany wyłącznie pozajelitowo (w formie wstrzyknięć lub infuzji) przez personel medyczny w warunkach szpitalnych, kwestie związane z dietą i spożywaniem alkoholu należy omówić indywidualnie z lekarzem prowadzącym.

Podczas terapii antybiotykowej ogólnie zaleca się unikanie spożywania alkoholu, ponieważ może on wpływać na skuteczność leczenia oraz zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Pacjenci na diecie niskosodowej powinni mieć świadomość, że preparat zawiera znaczące ilości sodu – maksymalna zalecana dobowa dawka leku dostarcza 42,1% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych.

Czy można stosować Ampitar w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ampicylinę można stosować w okresie ciąży, jeśli lekarz uzna to za konieczne. W badaniach na zwierzętach ampicylina nie wykazywała wpływu na płodność. Decyzję o zastosowaniu leku u kobiety w ciąży podejmuje zawsze lekarz po starannym rozważeniu korzyści i potencjalnych zagrożeń dla matki i dziecka.

Ampicylina jest wydzielana do mleka ludzkiego w niewielkich ilościach. Dlatego u niemowląt karmionych piersią mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, biegunka lub kolonizacja błony śluzowej drożdżakami, które w niektórych przypadkach mogą wymagać przerwania karmienia piersią. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jakie są skutki uboczne Ampitar?

Czy mogę łączyć Ampitar z innymi lekami?

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)