Maalox - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Maalox?

Maalox to złożony preparat zobojętniający nadmiar kwasu solnego w soku żołądkowym, zawierający dwie substancje czynne: glinu wodorotlenek oraz magnezu wodorotlenek. Mechanizm działania leku polega na miejscowym zobojętnianiu nadmiaru kwasu w żołądku, dzięki czemu zostaje przywrócony prawidłowy pH treści pokarmowej. Ważną zaletą preparatu jest to, że nie powoduje nadmiernego zobojętnienia żołądka, a tym samym nie wywołuje wtórnego, nadmiernego pobudzenia do wydzielania kwasu solnego.

Substancje czynne zawarte w leku wykazują również działanie ściągające i osłaniające błonę śluzową żołądka i dwunastnicy. Tworzy się ochronna powłoka, która chroni uszkodzoną lub podrażnioną błonę śluzową przed dalszym działaniem agresywnych czynników, takich jak kwas żołądkowy, żółć czy niektóre leki. To właśnie miejscowe działanie ochronne sprawia, że preparat znajduje zastosowanie w różnorodnych dolegliwościach górnego odcinka przewodu pokarmowego.

Podstawowym wskazaniem do stosowania leku jest leczenie objawowe zaburzeń związanych z nadkwaśnością. Należy do nich nieżyt żołądka, który często objawia się bólem nadbrzusza, uczuciem pełności i dyskomfortem po posiłkach. Kolejnym wskazaniem jest zarzucanie wsteczne treści żołądkowej do przełyku, które może występować w przebiegu przepukliny rozworu przełykowego przepony. Objawia się ono zazwyczaj pieczeniem za mostkiem, goryczą w ustach i dyskomfortem nasilającym się po posiłkach lub w pozycji leżącej.

Preparat jest również stosowany w leczeniu niestrawności i zgagi wynikających z nadkwaśności. Zgaga jest jednym z najczęstszych objawów ze strony przewodu pokarmowego i charakteryzuje się uczuciem pieczenia za mostkiem, które rozprzestrzenia się ku górze. Lek przynosi szybką ulgę w takich dolegliwościach dzięki swojemu zobojętniającemu działaniu.

Ponadto Maalox znajduje zastosowanie jako lek pomocniczy w leczeniu choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy. W tych schorzeniach preparat działa jako uzupełnienie podstawowego leczenia, łagodząc objawy związane z nadkwaśnością i chroniąc uszkodzoną błonę śluzową. Należy jednak pamiętać, że w przypadku choroby wrzodowej konieczne jest kompleksowe leczenie pod nadzorem lekarza, a Maalox pełni jedynie rolę wspomagającą w terapii objawowej.

Lek dostępny jest w kilku postaciach farmaceutycznych: tabletek do ssania lub żucia, zawiesiny doustnej w butelkach oraz zawiesiny w saszetkach jednorazowych. Różnorodność postaci pozwala na dobranie najbardziej odpowiedniej formy leku w zależności od indywidualnych preferencji pacjenta oraz sytuacji, w której występują dolegliwości.

Aktualna ulotka leku Maalox

Jaki jest skład Maalox, jakie substancje zawiera?

Substancjami czynnymi leku są glinu wodorotlenek (Aluminii hydroxidum) oraz magnezu wodorotlenek (Magnesii hydroxidum). W zależności od postaci farmaceutycznej, ilości substancji czynnych różnią się:

• Tabletki: każda tabletka zawiera 400 mg glinu wodorotlenku i 400 mg magnezu wodorotlenku
• Zawiesina doustna w butelkach: 100 ml zawiesiny zawiera 3,5 g glinu wodorotlenku i 4,0 g magnezu wodorotlenku (co odpowiada 35 mg + 40 mg na 1 ml)
• Zawiesina doustna w saszetkach: każda saszetka 4,3 ml zawiera 460 mg glinu tlenku uwodnionego i 400 mg magnezu wodorotlenku

Tabletki zawierają również substancje pomocnicze: mannitol, sorbitol (125 mg na tabletkę), sacharynę sodową, aromat miętowy zawierający alkohol benzylowy (0,000072 mg na tabletkę), magnezu stearynian oraz sacharozę (245,44 mg na tabletkę), w tym sacharozę zawierającą 3% skrobi.

Zawiesina doustna w butelkach zawiera jako substancje pomocnicze: kwas solny rozcieńczony, kwas cytrynowy bezwodny, olejek miętowy, mannitol, bromek domifenu, sacharynę sodową, sorbitol 70% (102,888 mg na 10 ml), nadtlenek wodoru 30% oraz wodę oczyszczoną.

Zawiesina w saszetkach zawiera jako substancje pomocnicze: sacharozy roztwór 64%, sorbitol ciekły niekrystalizujący (140 mg na saszetkę), gumę ksantan, guar, naturalny aromat drzewa cytrynowego, sodu chlorek oraz wodoru nadtlenek 30%.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Maalox?

W przypadku podejrzenia przyjęcia zbyt dużej ilości leku należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego oddziału szpitalnego. Przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów związanych z nadmiernym stężeniem glinu lub magnezu we krwi.

Długotrwałe stosowanie dużych dawek leku, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, może prowadzić do hipermagnezemii (zwiększonego stężenia magnezu w surowicy) oraz hiperaluminemii (zwiększonej zawartości glinu w tkankach organizmu). Objawy hipermagnezemii mogą obejmować nudności, wymioty, osłabienie mięśniowe, senność, spadek ciśnienia tętniczego, a w ciężkich przypadkach zaburzenia rytmu serca i oddychania.

U małych dzieci stosowanie wodorotlenku magnezu może prowadzić do wystąpienia hipermagnezemii, zwłaszcza gdy stwierdza się u nich zaburzenie czynności nerek lub odwodnienie. Dlatego stosowanie leku u dzieci powinno odbywać się pod ścisłym nadzorem lekarza.

Przedawkowanie może również prowadzić do zaburzeń elektrolitowych i kwasowo-zasadowych, w tym do rozwoju zasadowicy metabolicznej. W razie wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów po przyjęciu większej niż zalecana dawki leku, konieczna jest natychmiastowa konsultacja medyczna.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Maalox – czy mogę spożywać alkohol?

Lek Maalox zaleca się stosować po posiłku – zazwyczaj około 90 minut po jedzeniu lub w czasie występowania dolegliwości. Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych pokarmów podczas terapii tym preparatem, jednak warto unikać potraw, które mogą nasilać dolegliwości związane z nadkwaśnością.

Do pokarmów, które mogą podrażniać błonę śluzową żołądka i nasilać objawy, należą: ostre przyprawy, tłuste potrawy, potrawy smażone, owoce cytrusowe, pomidory, czekolada oraz kofeina. Warto również ograniczyć spożycie pokarmów kwaśnych i gazowanych napojów, które mogą zwiększać dyskomfort.

Jeśli chodzi o alkohol, w ulotce leku nie ma bezpośredniego zakazu jego spożywania, jednak alkohol może podrażniać błonę śluzową żołądka i nasilać objawy nadkwaśności, takie jak zgaga i ból w nadbrzuszu. Spożywanie alkoholu podczas leczenia dolegliwości żołądkowych nie jest zalecane, ponieważ może osłabiać proces gojenia i wydłużać czas powrotu do zdrowia.

Należy również pamiętać, że preparat może wpływać na wchłanianie niektórych składników pokarmowych. Długotrwałe stosowanie leków zobojętniających zawierających sole glinu może prowadzić do hipofosfatemii (obniżonego stężenia fosforanów we krwi), dlatego przy długotrwałej terapii zalecana jest konsultacja z lekarzem.

Czy można stosować Maalox w okresie ciąży i karmienia piersią?

Lek Maalox może być stosowany w czasie ciąży, jednak wyłącznie na zalecenie lekarza. Kobiety w ciąży często doświadczają zgagi i innych dolegliwości związanych z nadkwaśnością, szczególnie w drugim i trzecim trymestrze, kiedy rosnąca macica wywiera ucisk na żołądek. Lekarz oceni, czy potencjalne korzyści ze stosowania leku przeważają nad ewentualnym ryzykiem dla płodu.

W przypadku karmienia piersią przyjmowanie leku Maalox można kontynuować. Nie stwierdzono, aby substancje czynne leku w znaczący sposób przenikały do mleka matki i wywoływały działania niepożądane u niemowląt karmionych piersią. Niemniej jednak, każda kobieta karmiąca powinna poinformować lekarza o stosowaniu jakichkolwiek leków.

Zawiesina w saszetkach zawiera sorbitol, który jest źródłem fruktozy. Jeśli u pacjentki (lub jej dziecka) stwierdzono wcześniej nietolerancję niektórych cukrów lub dziedziczną nietolerancję fruktozy, należy skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku lub podaniem go dziecku. Podobnie tabletki zawierają sacharozę i sorbitol, co również wymaga uwagi u osób z nietolerancją cukrów.

Kobiety w ciąży lub karmiące piersią, które przypuszczają, że mogą być w ciąży lub planują mieć dziecko, powinny poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz uwzględni wszystkie czynniki ryzyka i podejmie decyzję o bezpiecznym leczeniu.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)