Minirin - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Minirin?

Minirin to preparat zawierający desmopresynę, substancję działającą podobnie do naturalnego hormonu przysadki mózgowej – argininowazopresyny. Desmopresyna wywiera działanie antydiuretyczne, czyli zmniejsza wydalanie moczu przez nerki, co znajduje zastosowanie w różnorodnych stanach klinicznych wymagających kontroli gospodarki wodnej organizmu.

Podstawowym wskazaniem do stosowania leku jest leczenie moczówki prostej ośrodkowej – schorzenia charakteryzującego się nadmiernym wydalaniem moczu i pragnieniem spowodowanym niedoborem hormonu antydiuretycznego. W tej chorobie nerki nie są w stanie skutecznie zagęszczać moczu, co prowadzi do utraty dużych ilości płynów. Desmopresyna zastępuje brakujący hormon, przywracając prawidłową funkcję nerek w zakresie gospodarki wodnej.

Lek znajduje również zastosowanie w diagnostyce zdolności zagęszczania moczu przez nerki. Jest to istotne badanie pozwalające ocenić, czy nerki prawidłowo reagują na hormon antydiuretyczny. Test ten pomaga w różnicowaniu różnych przyczyn zaburzeń wydalania moczu i jest wykonywany pod ścisłą kontrolą lekarską, szczególnie u dzieci poniżej pierwszego roku życia.

Kolejnym ważnym wskazaniem jest zapewnienie hemostazy w przypadku niewielkich zabiegów chirurgicznych oraz przed wykonaniem inwazyjnej diagnostyki u pacjentów z łagodną postacią hemofilii A i łagodną postacią choroby von Willebranda. Desmopresyna stymuluje uwalnianie czynnika VIII i czynnika von Willebranda z magazynów w ścianie naczyń krwionośnych, co poprawia krzepliwość krwi u tych chorych. W wyjątkowych przypadkach lek może być stosowany również u pacjentów z umiarkowaną postacią choroby von Willebranda.

Mechanizm działania desmopresyny polega na wiązaniu się z receptorami wazopresyny typu V2 w kanalikach nerkowych, co zwiększa przepuszczalność nabłonka dla wody. W rezultacie dochodzi do zwiększonej reabsorpcji wody z moczu pierwotnego i zmniejszenia objętości wydalanego moczu. W przypadku zaburzeń krzepnięcia, desmopresyna działa poprzez receptory V2 na śródbłonku naczyniowym, powodując uwolnienie czynników krzepnięcia zgromadzonych w komórkach śródbłonka.

Warto podkreślić, że stosowanie preparatu wymaga dokładnej oceny lekarskiej i ustalenia indywidualnego schematu dawkowania. Szczególnie istotne jest przestrzeganie zaleceń dotyczących ograniczenia podaży płynów podczas terapii, aby uniknąć powikłań związanych z nadmiernym zatrzymaniem wody w organizmie. Lek nie jest przeznaczony do stosowania w psychogennej lub nawykowej polidypsji, gdzie objętość wydalanego moczu przekracza 40 ml/kg masy ciała na dobę.

Aktualna ulotka leku Minirin

Jaki jest skład Minirin, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest desmopresyny octan (desmopressini acetas). W zależności od postaci farmaceutycznej, stężenie substancji czynnej jest różne.

Roztwór do wstrzykiwań zawiera 4 mikrogramy desmopresyny octanu w 1 ml roztworu. Substancjami pomocniczymi w tej postaci są: sodu chlorek, kwas solny (do ustalenia pH) oraz woda do wstrzykiwań. Preparat jest dostępny w ampułkach o pojemności 1 ml, pakowanych po 10 sztuk w opakowaniu.

Aerozol do nosa zawiera 0,1 mg (100 mikrogramów) desmopresyny octanu w 1 ml roztworu, co odpowiada 10 mikrogramom na jedną dawkę donosową (jedno rozpylenie z aplikatora odmierza 0,1 ml). Substancje pomocnicze w aerozolu to: sodu chlorek, kwas cytrynowy jednowodny, sodu wodorofosforan dwuwodny, benzalkoniowy chlorek (50% roztwór) oraz woda oczyszczona. Aerozol jest dostępny w butelkach z aplikatorem zawierających 2,5 ml (25 dawek) lub 5 ml (50 dawek) roztworu.

Należy zwrócić uwagę na obecność chlorku benzalkoniowego w aerozolu do nosa – substancji konserwującej, która może powodować skurcz oskrzeli u osób wrażliwych. Preparat w postaci roztworu do wstrzykiwań zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza że jest praktycznie wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Minirin?

Przedawkowanie preparatu może prowadzić do nadmiernego zatrzymania wody w organizmie (zatrucia wodnego) oraz hiponatremii, czyli niskiego stężenia sodu we krwi. Objawy przedawkowania mogą obejmować ból głowy, nudności, wymioty, zmniejszenie stężenia sodu w surowicy oraz zwiększenie masy ciała. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić groźne powikłania neurologiczne, takie jak stan splątania, śpiączka, drgawki, encefalopatia hiponatremiczna czy obrzęk mózgu.

W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Leczenie hiponatremii powinno być indywidualne i dostosowane do stanu klinicznego pacjenta. Ogólne zalecenia obejmują odstawienie leku, drastyczne ograniczenie podaży płynów oraz leczenie objawowe, o ile zachodzi taka potrzeba. W przypadku stopniowego wzrostu masy ciała, zmniejszenia stężenia sodu w surowicy poniżej 130 mmol/l lub zmniejszenia osmolalności osocza poniżej 270 mOsm/kg, należy natychmiast przerwać podawanie leku i ograniczyć przyjmowanie płynów.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki. Jeśli są wątpliwości, czy lek został przyjęty w odpowiedniej dawce, nie należy go podawać powtórnie, aż do czasu gdy przypada pora na następną zaplanowaną dawkę.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Minirin – czy mogę spożywać alkohol?

Podczas stosowania preparatu najważniejsze jest przestrzeganie zaleceń dotyczących ograniczenia podaży płynów. Leczenie desmopresyną bez równoczesnego zmniejszenia spożycia płynów może prowadzić do zatrzymania wody w organizmie i hiponatremii. Szczególnie podczas badania zdolności zagęszczania moczu przez nerki spożycie płynów musi być ograniczone do najwyżej 0,5 litra w celu ugaszenia pragnienia, w czasie od 1 godziny przed podaniem leku do 8 godzin po jego podaniu.

W przypadku stosowania preparatu w celach hemostazy, dla zapobieżenia przeładowaniu płynami, podaż płynów należy ograniczyć do niezbędnego minimum i regularnie kontrolować masę ciała pacjenta. Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju przyjmowanego jedzenia, jednak należy być świadomym, że pewne produkty spożywcze również dostarczają płynów do organizmu.

Ulotka preparatu nie zawiera bezpośrednich informacji na temat interakcji z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że alkohol może wpływać na gospodarkę wodną organizmu i funkcję nerek, dlatego zaleca się unikanie spożywania alkoholu podczas leczenia desmopresyną. Wszelkie wątpliwości dotyczące diety i stylu życia w trakcie terapii należy skonsultować z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Minirin w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Decyzja o stosowaniu preparatu w tych szczególnych okresach należy do lekarza, który rozważy potencjalne korzyści leczenia w relacji do możliwego ryzyka.

Wiadomo, że desmopresyna przenika do mleka kobiecego, co należy uwzględnić przy podejmowaniu decyzji o karmieniu piersią w trakcie terapii. Lekarz może zalecić przerwanie karmienia lub zastosowanie alternatywnych metod leczenia, w zależności od indywidualnej sytuacji klinicznej pacjentki. Wszelkie decyzje dotyczące stosowania leku w okresie ciąży i laktacji powinny być podejmowane po dokładnej ocenie stanu zdrowia matki i potencjalnego wpływu na dziecko.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)