Velaxin ER - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Velaxin ER?

Velaxin ER należy do grupy leków przeciwdepresyjnych zwanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI). Mechanizm działania preparatu opiera się na zwiększeniu stężenia dwóch kluczowych neuroprzekaźników w mózgu – serotoniny i noradrenaliny, których niedobór jest związany z występowaniem objawów depresji i zaburzeń lękowych.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest leczenie depresji u osób dorosłych. Depresja to poważne zaburzenie psychiczne charakteryzujące się uporczywie obniżonym nastrojem, utratą zainteresowania codziennymi aktywnościami, zaburzeniami snu i apetytu oraz problemami z koncentracją. Velaxin ER pomaga przywrócić równowagę chemiczną w mózgu, co prowadzi do stopniowej poprawy samopoczucia pacjenta.

Preparat jest również wskazany w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych u dorosłych. To przewlekły stan charakteryzujący się nadmiernym, trudnym do kontrolowania niepokojem dotyczącym różnych aspektów życia codziennego, któremu często towarzyszą objawy fizyczne takie jak napięcie mięśniowe, drażliwość czy zaburzenia snu.

Kolejnym wskazaniem jest fobia społeczna, znana również jako lęk społeczny. Pacjenci cierpiący na to zaburzenie doświadczają intensywnego strachu przed sytuacjami społecznymi, w których mogą być obserwowani lub oceniani przez innych. Velaxin ER pomaga zmniejszyć lęk związany z takimi sytuacjami oraz tendencję do ich unikania.

Preparat stosuje się także w leczeniu lęku napadowego, charakteryzującego się występowaniem ataków paniki – nagłych epizodów intensywnego strachu lub dyskomfortu, którym towarzyszą objawy takie jak kołatanie serca, duszność, zawroty głowy czy uczucie utraty kontroli. Regularne przyjmowanie preparatu może zmniejszyć częstotliwość i nasilenie ataków paniki.

Ważne jest, aby terapia wszystkich tych stanów przebiegała we właściwy sposób i była prowadzona pod kontrolą lekarza. Bez odpowiedniego leczenia stan pacjenta może się nie poprawić, a nawet pogorszyć, a zaburzenie stanie się znacznie trudniejsze do opanowania. Pełen efekt terapeutyczny preparatu zazwyczaj osiągany jest po upływie dwóch tygodni, czasami później, dlatego regularne przyjmowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza jest kluczowe dla skuteczności terapii.

Aktualna ulotka leku Velaxin ER

Jaki jest skład Velaxin ER, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu jest wenlafaksyna (Venlafaxinum) w postaci chlorowodorku wenlafaksyny. Kapsułki dostępne są w trzech mocach:

• Velaxin ER 37,5 mg – każda kapsułka zawiera 37,5 mg wenlafaksyny (co odpowiada 42,42 mg chlorowodorku wenlafaksyny)
• Velaxin ER 75 mg – każda kapsułka zawiera 75 mg wenlafaksyny (co odpowiada 84,84 mg chlorowodorku wenlafaksyny)
• Velaxin ER 150 mg – każda kapsułka zawiera 150 mg wenlafaksyny (co odpowiada 169,68 mg chlorowodorku wenlafaksyny)

Do substancji pomocniczych w składzie kapsułek należą: celuloza mikrokrystaliczna, sodu chlorek, etyloceluloza, talk, dimetykon, potasu chlorek, kopowidon, krzemionka koloidalna bezwodna, guma ksantan oraz żelaza tlenek żółty (E 172). Te składniki tworzą system o przedłużonym uwalnianiu, który zapewnia stopniowe uwalnianie substancji czynnej w organizmie.

Otoczka kapsułki żelatynowej preparatu 37,5 mg zawiera: erytrozynę (E 127), indygotynę (E 132), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172) oraz żelatynę. Kapsułka ma wieczko w kolorze pomarańczowym i bezbarwny korpus.

Otoczka kapsułki żelatynowej preparatu 75 mg i 150 mg zawiera: żelaza tlenek czerwony (E 172), tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek żółty (E 172) oraz żelatynę. Oba te warianty mają wieczko w kolorze czerwonym i bezbarwny korpus.

Preparat Velaxin ER 37,5 mg i 75 mg zawiera mniej niż 1 mmol sodu na kapsułkę (odpowiednio 9 mg i 18 mg), co oznacza, że może być uważany za produkt wolny od sodu. Natomiast preparat 150 mg zawiera 36 mg sodu w każdej kapsułce, co odpowiada 1,8% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie osób dorosłych – jest to informacja istotna dla pacjentów stosujących dietę niskosodową.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Velaxin ER?

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki preparatu należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Przedawkowanie może zagrażać życiu, zwłaszcza po przyjęciu z alkoholem lub niektórymi innymi lekami.

Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować:

• Przyspieszoną akcję serca
• Zaburzenia świadomości, od senności do śpiączki
• Zaburzenia widzenia
• Drgawki
• Wymioty

W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast zgłosić się do lekarza lub do najbliższego szpitala, nawet jeśli nie występują jeszcze żadne objawy. Warto zabrać ze sobą opakowanie leku, aby personel medyczny mógł zidentyfikować przyjętą substancję i jej dawkę.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Velaxin ER – czy mogę spożywać alkohol?

Preparat należy przyjmować z pokarmem. Nie ma szczególnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanych pokarmów podczas terapii preparatem.

Nie należy spożywać alkoholu podczas leczenia preparatem. Jednoczesne stosowanie alkoholu z preparatem może powodować skrajne zmęczenie i utratę przytomności oraz spowodować nasilenie się objawów depresji i innych stanów chorobowych, takich jak zaburzenia lękowe. Połączenie alkoholu z lekiem może również zwiększyć ryzyko poważnych działań niepożądanych.

U pacjentów z cukrzycą preparat może spowodować zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może być konieczne dostosowanie dawki leków przeciwcukrzycowych. Tacy pacjenci powinni regularnie monitorować poziom glukozy we krwi i pozostawać w kontakcie z lekarzem prowadzącym.

Czy można stosować Velaxin ER w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Preparat można stosować tylko po przedyskutowaniu z lekarzem potencjalnych korzyści i ryzyka dla nienarodzonego dziecka.

Przyjmowanie preparatu pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia krzepnięcia krwi. Jeśli pacjentka przyjmuje preparat, powinna poinformować o tym lekarza lub położną, aby mogli udzielić odpowiednich porad.

Podobne leki podczas przyjmowania w ciąży mogą zwiększać ryzyko wystąpienia przetrwałego nadciśnienia płucnego u noworodków, powodującego przyspieszony oddech i sinienie. Objawy te zazwyczaj występują w ciągu 24 godzin po porodzie. Jeśli pacjentka stwierdzi takie objawy u dziecka, powinna natychmiast skontaktować się z położną lub lekarzem.

Jeżeli pacjentka przyjmuje preparat w okresie ciąży, po urodzeniu u dziecka, poza trudnościami w oddychaniu, może wystąpić inny objaw, taki jak nieprawidłowe pobieranie pokarmu, płaczliwość, rozdrażnienie lub zaburzenia snu.

Preparat przenika do mleka ludzkiego, dlatego istnieje ryzyko wpływu na dziecko. Po zaprzestaniu karmienia piersią opisywano objawy odstawienia związane z wenlafaksyną. Należy przedyskutować tę kwestię z lekarzem, który zdecyduje, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać terapię preparatem.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)