Velafax - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Velafax?

Velafax jest lekiem przeciwdepresyjnym zawierającym wenlafaksynę, substancję o budowie chemicznej różnej od dotychczas stosowanych leków trójpierścieniowych i czteropierścieniowych. Mechanizm jego działania przeciwdepresyjnego związany jest z nasilaniem aktywności neuroprzekaźników w ośrodkowym układzie nerwowym, przede wszystkim serotoniny i noradrenaliny.

Uważa się, że u osób doświadczających depresji i zaburzeń lękowych występuje zmniejszone stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Wenlafaksyna działa poprzez zwiększenie stężenia tych neuroprzekaźników, co może prowadzić do poprawy nastroju i zmniejszenia objawów lękowych. Lek należy do grupy inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny (SNRI), co oznacza, że zapobiega zbyt szybkiemu usuwaniu tych substancji z przestrzeni międzysynaptycznych w mózgu.

Głównym wskazaniem do stosowania preparatu jest leczenie zaburzeń depresyjnych, w tym zaburzeń depresyjnych z towarzyszącym lękiem. Lek może być stosowany zarówno u pacjentów leczonych w warunkach szpitalnych, jak i ambulatoryjnie. Jest to istotne, ponieważ pozwala na elastyczne dostosowanie terapii do stanu klinicznego pacjenta i możliwości organizacyjnych leczenia.

Velafax jest również wskazany w zapobieganiu nawrotom depresji i występowaniu nowych epizodów depresyjnych. Długotrwała terapia podtrzymująca ma szczególne znaczenie u pacjentów, którzy doświadczyli już wcześniej epizodów depresyjnych, ponieważ zmniejsza ryzyko ich powrotu. Lekarz powinien regularnie kontrolować stan pacjentów, co trzy miesiące, aby ocenić korzyści wynikające z długotrwałej terapii.

Decyzję o rozpoczęciu leczenia zawsze podejmuje lekarz po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta. Wenlafaksyna wymaga stopniowego dostosowywania dawki do indywidualnych potrzeb, a także stopniowego odstawiania, aby uniknąć objawów odstawienia. Terapia powinna być prowadzona pod stałym nadzorem medycznym, szczególnie u młodych dorosłych poniżej 25 roku życia oraz u osób z określonymi czynnikami ryzyka.

Aktualna ulotka leku Velafax

Jaki jest skład Velafax, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest wenlafaksyna w postaci chlorowodorku. Preparat dostępny jest w dwóch mocach: tabletki zawierające 37,5 mg oraz tabletki zawierające 75 mg wenlafaksyny.

Pozostałe składniki preparatu to:

• celuloza mikrokrystaliczna
• skrobia kukurydziana
• żelaza tlenek żółty (E 172)
• karboksymetyloskrobia sodowa (typ A)
• talk
• krzemionka koloidalna bezwodna
• magnezu stearynian

Tabletki 37,5 mg mają kolor żółty do jasnożółtego, są podłużne i posiadają rowek dzielący po obu stronach. Tabletki 75 mg również mają kolor żółty do jasnożółtego, są okrągłe, z wyciśniętą nazwą PLIVA po jednej stronie i rowkiem dzielącym po stronie drugiej. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza że uznaje się go za produkt wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Velafax?

W razie zażycia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Objawy przedawkowania mogą obejmować:

• przyspieszoną akcję serca
• zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki)
• zaburzenia widzenia
• drgawki
• wymioty

Przekroczenie zalecanej dawki wymaga pilnej interwencji medycznej i odpowiedniego postępowania objawowego.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Velafax – czy mogę spożywać alkohol?

Tabletki należy przyjmować w trakcie posiłku, popijając wodą. Jest to istotne dla prawidłowego wchłaniania leku.

W trakcie leczenia nie wolno pić alkoholu. Alkohol może nasilać działanie leku na ośrodkowy układ nerwowy i zwiększać ryzyko wystąpienia działań niepożądanych.

Nie ma specjalnych ograniczeń dotyczących rodzaju spożywanej żywności podczas przyjmowania leku, jednak u pacjentów z cukrzycą wenlafaksyna może spowodować zmianę stężenia glukozy we krwi, dlatego może zaistnieć potrzeba dostosowania dawki leków przeciwcukrzycowych.

Czy można stosować Velafax w okresie ciąży i karmienia piersią?

Jeśli pacjentka jest w ciąży, karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Preparat można stosować tylko po omówieniu z lekarzem potencjalnych korzyści i ryzyka dla nienarodzonego dziecka.

Należy poinformować lekarza i położną, jeśli pacjentka przyjmuje lek. Podobne leki podczas przyjmowania w ciąży mogą zwiększać ryzyko wystąpienia ciężkiego zaburzenia zwanego przetrwałym nadciśnieniem płucnym u noworodków, powodującego przyspieszony oddech i sinienie. Objawy te zazwyczaj występują w ciągu 24 godzin po porodzie.

Jeżeli pacjentka przyjmuje ten lek w okresie ciąży, po urodzeniu u dziecka mogą wystąpić następujące objawy: nieprawidłowe ssanie oraz trudności w oddychaniu. Przyjmowanie leku pod koniec ciąży może zwiększać ryzyko poważnego krwotoku z pochwy występującego krótko po porodzie, zwłaszcza jeśli w wywiadzie stwierdzono u pacjentki zaburzenia krzepnięcia krwi.

Wenlafaksyna przenika do mleka kobiecego, co stwarza ryzyko wpływu na dziecko. Dlatego należy omówić tę sprawę z lekarzem, który podejmie decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać terapię lekiem.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)