Ticagrelor Aristo - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Ticagrelor Aristo?

Ticagrelor Aristo to lek przeciwpłytkowy zawierający tikagrelor, stosowany wyłącznie u osób dorosłych w celu zapobiegania powikłaniom sercowo-naczyniowym. Preparat należy do grupy leków hamujących agregację płytek krwi, czyli komórek odpowiedzialnych za tworzenie skrzepów. Lek stosuje się zawsze w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (aspiryną), co zapewnia synergiczne działanie przeciwzakrzepowe i zmniejsza ryzyko poważnych incydentów sercowo-naczyniowych.

Głównym wskazaniem do stosowania leku jest ostry zespół wieńcowy, który obejmuje dwa stany kliniczne. Pierwszym z nich jest zawał serca (zawał mięśnia sercowego), w którym dochodzi do niedokrwienia i uszkodzenia mięśnia sercowego wskutek całkowitego zablokowania naczynia wieńcowego przez zakrzep. Drugim wskazaniem jest dusznica bolesna niestabilna, czyli zespół objawów obejmujący ból w klatce piersiowej lub dyskomfort, który nie jest odpowiednio kontrolowany i wynika z częściowej niedrożności naczyń wieńcowych. W obu sytuacjach lek zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia kolejnego zawału serca, udaru mózgu lub zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Mechanizm działania tikagreloru polega na odwracalnym blokowaniu receptorów P2Y12 znajdujących się na powierzchni płytek krwi. Płytki krwi to małe krwinki uczestniczące w procesie krzepnięcia – w warunkach fizjologicznych pomagają zamykać uszkodzenia naczyń krwionośnych, ale w zmienionych chorobowo naczyniach mogą tworzyć niebezpieczne zakrzepy. Tikagrelor hamuje ich aktywację i zlepianie się, co zapobiega powstawaniu zakrzepów w naczyniach wieńcowych i mózgowych. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko nagłych incydentów zakrzepowych, które mogłyby prowadzić do zawału lub udaru.

Lek jest przepisywany pacjentom po ostrym epizodzie sercowym lub z niestabilną dusznicą bolesną, zwykle na okres do 12 miesięcy, chyba że lekarz zaleci inaczej. Terapia łączona z kwasem acetylosalicylowym (w dawce 75-150 mg na dobę) jest standardem postępowania w zapobieganiu nawrotom zdarzeń sercowo-naczyniowych. Ważne jest regularne przyjmowanie leku o stałych porach oraz ścisłe przestrzeganie zaleceń lekarskich, ponieważ przedwczesne przerwanie terapii może znacząco zwiększyć ryzyko kolejnego zawału lub udaru.

Preparat nie jest przeznaczony do stosowania w stanach przewlekłych innych niż ostry zespół wieńcowy. Nie należy go stosować w celach prewencji pierwotnej u osób bez przebytego incydentu sercowego. Decyzję o włączeniu leku Ticagrelor Aristo podejmuje zawsze lekarz specjalista po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, ocenie ryzyka krwawienia oraz analizie potencjalnych korzyści wynikających z terapii przeciwpłytkowej. Lek ten stanowi ważny element kompleksowego leczenia ostrego zespołu wieńcowego i znacząco poprawia rokowanie u pacjentów po incydentach sercowych.

Aktualna ulotka leku Ticagrelor Aristo

Jaki jest skład Ticagrelor Aristo, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku jest tikagrelor. Każda tabletka powlekana zawiera 90 mg tikagreloru.

Pozostałe składniki (substancje pomocnicze) to:

• Rdzeń tabletki: mannitol, wapnia wodorofosforan dwuwodny, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), hypromeloza 2910, magnezu stearynian
• Otoczka tabletki: hypromeloza, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 400, żelaza tlenek żółty (E 172), talk

Preparat zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę, co oznacza że jest uznawany za „wolny od sodu" i może być stosowany przez osoby na diecie z ograniczeniem sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ticagrelor Aristo?

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala. Należy zabrać ze sobą opakowanie leku wraz z ulotką.

Przedawkowanie tikagreloru może spowodować zwiększone ryzyko krwawienia. Objawy mogą obejmować krwawienie z różnych miejsc organizmu, siniaki, krwawienie z nosa, krwawienie z przewodu pokarmowego (objawiające się krwawymi wymiotami lub czarnym stolcem), krwawienie wewnętrzne powodujące zawroty głowy lub omdlenie. W przypadku poważnego przedawkowania może być konieczne leczenie objawowe w warunkach szpitalnych.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Ticagrelor Aristo – czy mogę spożywać alkohol?

Ticagrelor Aristo można przyjmować w trakcie posiłku lub niezależnie od posiłku. Jedzenie nie wpływa istotnie na wchłanianie leku.

W ulotce nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących bezpośredniej interakcji tikagreloru z alkoholem. Należy jednak pamiętać, że spożywanie alkoholu może zwiększać ryzyko krwawienia, co jest istotne u pacjentów przyjmujących leki przeciwpłytkowe. Alkohol może także wpływać na ogólny stan zdrowia układu sercowo-naczyniowego. Zaleca się umiarkowanie lub całkowitą rezygnację ze spożywania alkoholu podczas terapii lekiem Ticagrelor Aristo. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, suplementach diety i produktach ziołowych, ponieważ niektóre substancje mogą wpływać na działanie tikagreloru lub zwiększać ryzyko działań niepożądanych.

Czy można stosować Ticagrelor Aristo w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża: Nie zaleca się stosowania leku Ticagrelor Aristo podczas ciąży lub w przypadku możliwości zajścia w ciążę. Kobiety w wieku rozrodczym podczas stosowania leku powinny używać odpowiednich środków antykoncepcyjnych, aby nie zajść w ciążę. Przed zastosowaniem leku należy poinformować lekarza o ciąży lub planach zajścia w ciążę.

Karmienie piersią: Przed zastosowaniem tego leku należy poinformować lekarza o karmieniu piersią. Lekarz omówi z pacjentką korzyści i ryzyko związane ze stosowaniem leku Ticagrelor Aristo podczas karmienia piersią. Brak wystarczających danych dotyczących przenikania tikagreloru do mleka kobiecego, dlatego decyzję o kontynuowaniu karmienia lub terapii należy podejmować indywidualnie, rozważając znaczenie leku dla matki.

W przypadku wątpliwości dotyczących stosowania leku w ciąży lub podczas karmienia piersią należy skonsultować się z lekarzem prowadzącym.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)