Dawkowanie Solu-Medrol - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Solu-Medrol?

SOLU-MEDROL jest lekiem podawanym wyłącznie przez personel medyczny. Lek może być podawany w postaci wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego, bądź wlewu dożylnego. Dawkowanie ustalane jest indywidualnie przez lekarza w zależności od leczonej choroby, jej nasilenia oraz odpowiedzi pacjenta na leczenie. Zawsze stosuje się najmniejszą dawkę zapewniającą kontrolę choroby przez możliwie najkrótszy czas.

Dawkowanie ogólne:

• Dawki do 250 mg należy podawać dożylnie przez co najmniej 5 minut.
• Dawki 250 mg i większe należy podawać dożylnie przez co najmniej 30 minut.
• Kolejne dawki mogą być podawane dożylnie lub domięśniowo w odstępach dostosowanych do odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Stany zagrożenia życia: dawka dożylna wynosząca 30 mg/kg mc. podawana przez co najmniej 30 minut. Dawkę można powtarzać co 4–6 godzin przez okres nieprzekraczający 48 godzin.

Leczenie pulsacyjne (dawki ≥ 250 mg/dobę przez kilka dni, zazwyczaj ≤ 5 dni) – stosowane w zaostrzeniach chorób reumatycznych, toczniu rumieniowatym, zapaleniu kłębuszków nerkowych lub nefropatii toczniowej. W przypadku stwardnienia rozsianego, gdy standardowe leczenie okazało się nieskuteczne, stosuje się pulsy dożylne w dawkach 500 mg lub 1000 mg na dobę przez 3 lub 5 dni (podawane przez 30 minut).

Inne schorzenia: dawki początkowe podawane dożylnie wahają się od 10 do 500 mg, w zależności od stanu klinicznego pacjenta i rodzaju choroby.

Dawkowanie u dzieci: dawkę można zmniejszyć, jednak nie powinna być ona mniejsza niż 0,5 mg/kg mc. na dobę. Dawka u dzieci powinna być uzależniona od stanu klinicznego i odpowiedzi na leczenie, a nie wyłącznie od wieku lub masy ciała. U dzieci stosowanie długotrwałe w podzielonych dawkach dobowych może hamować wzrost – schemat taki powinien być stosowany tylko w najcięższych wskazaniach i przez możliwie najkrótszy czas.

Leczenia długotrwałego nie wolno przerywać nagle – dawkę należy stopniowo zmniejszać. Podczas przedłużającej się terapii zaleca się regularne badania laboratoryjne (badanie moczu, stężenie glukozy, ciśnienie krwi, masa ciała, RTG klatki piersiowej).