InfectoFos - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest InfectoFos?

InfectoFos to antybiotyk zawierający fosfomycynę, substancję o szerokim spektrum działania przeciwbakteryjnego. Mechanizm działania fosfomycyny polega na blokowaniu syntezy ściany komórkowej bakterii w bardzo wczesnym etapie, co powoduje ich śmierć. Jest to szczególnie ważne w przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie oporne na inne antybiotyki, ponieważ fosfomycyna działa w odmienny sposób niż większość powszechnie stosowanych antybiotyków.

Lek stosuje się w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych u dorosłych, młodzieży i dzieci. Najczęściej InfectoFos jest wykorzystywany w przypadku zakażeń dróg moczowych, które nie reagują na standardowe leczenie lub są wywołane przez szczepy wielolekooporne. Ponadto znajduje zastosowanie w terapii zakażeń układu oddechowego, w tym zapalenia płuc, szczególnie gdy zakażenie ma charakter szpitalny lub dotyczy pacjentów z osłabioną odpornością.

Do innych ważnych wskazań należą zakażenia kości i stawów, które często wymagają długotrwałego leczenia antybiotykowego, oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich. InfectoFos jest również stosowany w leczeniu zapalenia wsierdzia – ciężkiego zakażenia błon wewnętrznych serca, które stanowi bezpośrednie zagrożenie dla życia. Lek może być podawany w przypadku zakażeń ośrodkowego układu nerwowego, takich jak zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych czy ropnie mózgu.

W przypadku zakażeń jamy brzusznej, takich jak zapalenie otrzewnej czy ropnie wewnątrzbrzuszne, fosfomycyna może stanowić element terapii skojarzonej. Lek jest również wskazany w leczeniu sepsy – zakażenia krwi, gdy bakterie przedostają się z ogniska pierwotnego do krwiobiegu. Ze względu na dożylną drogę podania, InfectoFos jest stosowany głównie w warunkach szpitalnych, gdzie możliwe jest monitorowanie stanu pacjenta i dostosowanie dawkowania do indywidualnych potrzeb.

Decyzja o zastosowaniu InfectoFos powinna być poprzedzona oceną wrażliwości bakterii na fosfomycynę, zwłaszcza w przypadku zakażeń przewlekłych lub powikłanych. Lek ten stanowi opcję terapeutyczną w sytuacjach, gdy inne antybiotyki okazały się nieskuteczne lub są przeciwwskazane ze względu na profil bezpieczeństwa. Dzięki specyficznemu mechanizmowi działania, fosfomycyna może być stosowana w skojarzeniu z innymi antybiotykami w celu zwiększenia skuteczności leczenia i zapobiegania rozwojowi oporności bakteryjnej.

Aktualna ulotka leku InfectoFos

Jaki jest skład InfectoFos, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku InfectoFos jest fosfomycyna w postaci fosfomycyny sodowej. Każdy mililitr gotowego roztworu do infuzji zawiera 40 mg fosfomycyny. Lek dostępny jest w trzech wielkościach opakowań:

• Butelki z 2,69 g proszku zawierające 2,64 g fosfomycyny sodowej, co odpowiada 2 g fosfomycyny i 0,64 g sodu (14 mmol sodu na 1 g fosfomycyny)
• Butelki z 5,38 g proszku zawierające 5,28 g fosfomycyny sodowej, co odpowiada 4 g fosfomycyny i 1,28 g sodu
• Butelki z 10,76 g proszku zawierające 10,56 g fosfomycyny sodowej, co odpowiada 8 g fosfomycyny i 2,56 g sodu

Dodatkowo w składzie znajduje się kwas bursztynowy jako substancja pomocnicza. Zawartość sodu w preparacie jest istotna klinicznie – 1 g fosfomycyny zawiera 14 mmol (320 mg) sodu, co odpowiada 16% maksymalnej zalecanej dobowej dawki sodu w diecie u osób dorosłych. Pacjenci kontrolujący spożycie sodu powinni wziąć ten fakt pod uwagę, a podczas leczenia zaleca się przestrzeganie diety niskosodowej.

Po rozpuszczeniu proszek tworzy przezroczysty i bezbarwny lub lekko żółtawy roztwór do infuzji. Przed podaniem lek należy rozcieńczyć odpowiednim rozpuszczalnikiem – wodą do wstrzykiwań, 5% roztworem glukozy lub 10% roztworem glukozy. Nie wolno używać rozpuszczalników zawierających chlorek sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania InfectoFos?

Ze względu na to, że InfectoFos jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę w warunkach szpitalnych, ryzyko przedawkowania jest bardzo niskie. Profesjonalny personel medyczny ściśle kontroluje dawkowanie oraz monitoruje stan pacjenta podczas całego leczenia. Jeśli jednak pacjent podejrzewa, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku, powinien natychmiast poinformować o tym personel medyczny.

W przypadku przedawkowania mogą wystąpić nasilone działania niepożądane, takie jak zaburzenia elektrolitowe – podwyższone stężenie sodu (hipernatremia) lub obniżone stężenie potasu (hipokaliemia) we krwi. Objawy mogą obejmować splątanie, skurcze mięśniowe, nieprawidłowy rytm serca, a w ciężkich przypadkach – zaburzenia świadomości. Monitorowanie poziomu elektrolitów we krwi jest szczególnie ważne u pacjentów z problemami z sercem lub nerkami.

W razie wystąpienia objawów przedawkowania leczenie jest objawowe i podtrzymujące. Może obejmować korektę zaburzeń elektrolitowych oraz odpowiednie nawodnienie. W przypadku ciężkich zaburzeń elektrolitowych może być konieczne podanie odpowiednich elektrolitów drogą dożylną. Nie ma specyficznego antidotum na fosfomycynę – leczenie polega na usuwaniu substancji z organizmu i łagodzeniu objawów.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania InfectoFos – czy mogę spożywać alkohol?

Ze względu na wysoką zawartość sodu w preparacie InfectoFos (14 mmol sodu na 1 g fosfomycyny), podczas leczenia zaleca się przestrzeganie diety niskosodowej. Jedna butelka z 2 g fosfomycyny zawiera 28 mmol (640 mg) sodu, butelka z 4 g zawiera 56 mmol (1280 mg) sodu, a butelka z 8 g zawiera 111 mmol (2560 mg) sodu. Jest to istotne szczególnie dla pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, niewydolnością serca lub innymi schorzeniami wymagającymi kontroli spożycia sodu.

W ulotce nie ma szczegółowych informacji dotyczących interakcji InfectoFos z pokarmami, jednak należy ograniczyć produkty bogate w sód, takie jak: przetworzona żywność, wędliny, sery, przekąski słone, fast food oraz gotowe posiłki. Zaleca się wybieranie świeżych produktów i samodzielne przygotowywanie posiłków bez dodawania soli.

Odnośnie spożywania alkoholu podczas leczenia – w ulotce nie wymieniono bezpośrednich przeciwwskazań do picia alkoholu, jednak należy pamiętać, że alkohol może osłabiać układ odpornościowy i zakłócać proces gojenia podczas zakażenia bakteryjnego. Ponadto alkohol może nasilać niektóre działania niepożądane, takie jak zawroty głowy czy splątanie. Ze względu na ciężki charakter zakażeń leczonych InfectoFos, zaleca się powstrzymanie się od spożywania alkoholu przez cały okres terapii.

Pacjenci powinni również zapewnić odpowiednie nawodnienie podczas leczenia, spożywając wystarczającą ilość płynów, chyba że lekarz zaleci inaczej. U pacjentów z problemami z nerkami lub sercem ilość przyjmowanych płynów może wymagać specjalnego dostosowania.

Czy można stosować InfectoFos w okresie ciąży i karmienia piersią?

Stosowanie InfectoFos w okresie ciąży i karmienia piersią wymaga szczególnej ostrożności. Fosfomycyna może przedostać się do organizmu dziecka w macicy, a także przenikać do mleka matki. Z tego powodu kobiety w ciąży lub karmiące piersią powinny poinformować lekarza o swoim stanie przed rozpoczęciem terapii.

Lekarz poda InfectoFos pacjentce w ciąży lub karmiącej piersią wyłącznie wtedy, gdy będzie to jednoznacznie konieczne – czyli gdy potencjalne korzyści dla matki przewyższają możliwe ryzyko dla dziecka. Decyzja taka jest podejmowana indywidualnie, z uwzględnieniem rodzaju i ciężkości zakażenia, dostępności alternatywnych metod leczenia oraz trymestru ciąży.

W przypadku kobiet w okresie ciąży, szczególnie w pierwszym trymestrze, lekarz dokładnie rozważa proporcje ryzyka i korzyści, ponieważ jest to okres kluczowy dla rozwoju płodu. Jeśli leczenie InfectoFos jest niezbędne, pacjentka powinna pozostawać pod ścisłym nadzorem medycznym.

Kobiety karmiące piersią, które otrzymują InfectoFos, powinny omówić z lekarzem możliwość czasowego przerwania karmienia piersią na okres terapii lub rozważenia alternatywnych metod leczenia. Jeśli leczenie fosfomycyną jest konieczne, lekarz może zalecić tymczasowe przejście na karmienie sztuczne, aby zminimalizować narażenie dziecka na działanie antybiotyku.

Kobiety planujące ciążę, które są leczone InfectoFos, powinny również poinformować o tym lekarza, aby możliwe było odpowiednie zaplanowanie dalszego postępowania terapeutycznego.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)