Dawkowanie Gentamicin Noridem - jak stosować?

Jak prawidłowo dawkować Gentamicin Noridem?

Gentamicin Noridem jest zawsze podawany przez lekarza lub pielęgniarkę – wyłącznie domięśniowo lub dożylnie (po rozcieńczeniu). Dawkowanie jest ściśle indywidualne i zależy od masy ciała pacjenta, czynności nerek, rodzaju i ciężkości zakażenia oraz wieku pacjenta. W trakcie leczenia regularnie monitorowane są stężenia gentamycyny we krwi.

Dorośli i młodzież z prawidłową czynnością nerek:

• Zalecana dawka dobowa wynosi 3–6 mg gentamycyny na kg masy ciała na dobę.
• Dawkę podaje się najlepiej jednorazowo (dawka pojedyncza) lub w 2 dawkach podzielonych.
• W przypadku niektórych specyficznych patogenów lub lokalizacji zakażenia możliwe jest podawanie częściej niż dwa razy na dobę – zgodnie z krajowymi i lokalnymi wytycznymi.
• Dawkowanie raz na dobę nie jest zalecane w zapaleniu wsierdzia – w tej sytuacji należy przestrzegać odpowiednich wytycznych klinicznych.

Dzieci (od 1. roku życia) z prawidłową czynnością nerek:

• Zalecana dawka dobowa: 3–6 mg/kg masy ciała na dobę w dawce pojedynczej (preferowane) lub w dwóch dawkach podzielonych.

Niemowlęta (po 1. miesiącu życia):

• Zalecana dawka dobowa: 4,5–7,5 mg/kg masy ciała na dobę, najlepiej w dawce pojedynczej lub w dwóch dawkach podzielonych.

Noworodki:

• Zalecana dawka dobowa: 4–7 mg/kg masy ciała na dobę w jednej dawce dobowej.
• Ze względu na dłuższy biologiczny okres półtrwania gentamycyny u noworodków, lek podawany jest zawsze w dawce pojedynczej.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek:

Gentamycyna jest wydalana przez nerki w procesie filtracji kłębuszkowej, dlatego zaburzenia czynności nerek wymagają indywidualnego dostosowania dawki lub wydłużenia przerwy między dawkami. Dostępne są dwa sposoby modyfikacji dawkowania:

• Wydłużenie odstępu między dawkami przy zachowaniu tej samej wielkości dawki – preferowane u pacjentów przyjmujących lek raz na dobę; początkowy odstęp powinien wynosić co najmniej 24 godziny i być wydłużany odpowiednio do stopnia zaburzenia czynności nerek.
• Zmniejszenie dawki przy zachowaniu tego samego odstępu między dawkami – preferowane u pacjentów przyjmujących lek kilka razy na dobę.

Dawkowanie dostosowywane jest w oparciu o klirens kreatyniny i stężenie gentamycyny w surowicy, zgodnie z lokalnymi normogramami i wytycznymi.

Pacjenci hemodializowani:

• Gentamycyna podlega dializie – podczas sesji trwającej 4–5 godzin jej stężenie może spaść o 50–60%, a podczas sesji 8–12-godzinnej o 70–80%.
• Po każdej sesji dializy podawana jest pojedyncza dawka uzupełniająca, zwykle wynosząca 1–1,7 mg/kg masy ciała.
• Pacjentom hemodializowanym, poddawanym terapii przeciwzakrzepowej, nie wolno podawać leku domięśniowo – ze względu na ryzyko powstania krwiaka.

Pacjenci w podeszłym wieku:

• Osoby starsze mogą być bardziej podatne na toksyczne działanie aminoglikozydów, w związku z czym wymagają szczególnie uważnego monitorowania: częstego oznaczania stężenia gentamycyny w surowicy, oceny czynności nerek i objawów uszkodzenia słuchu.
• W przypadku stwierdzenia zaburzeń czynności nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć.

Pacjenci otyli:

• Dawkę oblicza się na podstawie wzorcowej (idealnej) masy ciała; w przypadkach znacznej otyłości konieczne jest szczególnie uważne monitorowanie stężenia leku w surowicy.

Zaburzenia czynności wątroby:

• Gentamycyna może być stosowana u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby bez konieczności modyfikacji dawki.

Sposób podawania i czas leczenia:

• Lek podawany jest domięśniowo lub dożylnie: bezpośrednio (w bolusie przez 2–3 minuty) lub w infuzji po rozcieńczeniu w maksymalnie 100 mL roztworu chlorku sodu 0,9% bądź glukozy 5% (infuzja trwa nie dłużej niż 20 minut).
• Lek przeznaczony jest wyłącznie do jednorazowego użycia; nie wolno go podawać jednocześnie z innymi substancjami leczniczymi.
• Typowy czas leczenia wynosi 7–14 dni; maksymalnie nie powinien przekraczać 10–14 dni.
• Po zakończeniu cyklu leczenia aminoglikozydami należy odczekać 7–14 dni przed ewentualnym ponownym wdrożeniem gentamycyny.