Erlotinib Vipharm - ulotka, wskazania, zamienniki

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Erlotinib Vipharm?

Erlotinib Vipharm to lek przeciwnowotworowy zawierający jako substancję czynną erlotynib. Preparat ten działa poprzez hamowanie aktywności białka zwanego receptorem naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR - epidermal growth factor receptor). Białko EGFR odgrywa kluczową rolę w procesach wzrostu i rozprzestrzeniania się komórek nowotworowych. Blokując jego aktywność, erlotynib przyczynia się do zahamowania progresji choroby nowotworowej.

Lek przeznaczony jest wyłącznie dla pacjentów dorosłych. Głównym wskazaniem do stosowania jest niedrobnokomórkowy rak płuca w stadium zaawansowanym. W tej grupie chorych Erlotinib Vipharm może być zastosowany w kilku sytuacjach klinicznych. Po pierwsze, może być stosowany w leczeniu pierwszego rzutu lub po pierwszej linii chemioterapii, gdy choroba pozostaje w znacznym stopniu bez zmian, pod warunkiem że komórki nowotworu wykazują specyficzne mutacje EGFR.

Po drugie, preparat znajduje zastosowanie w sytuacji, gdy poprzednia chemioterapia nie zdołała zahamować postępu choroby. W takich przypadkach erlotynib stanowi opcję terapeutyczną dla pacjentów, u których standardowe leczenie chemioterapeutyczne okazało się niewystarczające. Identyfikacja mutacji EGFR w komórkach nowotworowych jest kluczowa dla określenia grupy pacjentów, którzy mogą odnieść największą korzyść z leczenia tym preparatem.

Kolejnym wskazaniem do stosowania erlotynibu jest rak trzustki z przerzutami. W tym wskazaniu lek podaje się w skojarzeniu z innym preparatem chemioterapeutycznym – gemcytabiną. Terapia skojarzona ma na celu zwiększenie skuteczności leczenia i wydłużenie czasu przeżycia pacjentów z tą szczególnie trudną w leczeniu postacią nowotworu. Rak trzustki charakteryzuje się zazwyczaj zaawansowanym stadium w momencie rozpoznania i ograniczonymi możliwościami terapeutycznymi, dlatego każda opcja leczenia, która może poprawić rokowanie, ma istotne znaczenie kliniczne.

Decyzja o zastosowaniu erlotynibu powinna być podejmowana przez lekarza doświadczonego w leczeniu chorób nowotworowych, po dokładnej ocenie stanu klinicznego pacjenta, stadium zaawansowania choroby oraz obecności specyficznych mutacji molekularnych. Przed rozpoczęciem terapii konieczne jest przeprowadzenie odpowiednich badań diagnostycznych, w tym testów genetycznych w przypadku niedrobnokomórkowego raka płuca, aby potwierdzić obecność mutacji EGFR, które predysponują do odpowiedzi na leczenie tym preparatem.

Aktualna ulotka leku Erlotinib Vipharm

Jaki jest skład Erlotinib Vipharm, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną preparatu Erlotinib Vipharm jest erlotynib w postaci chlorowodorku. W zależności od postaci leku, jedna tabletka powlekana zawiera:

• 25 mg erlotynibu (w postaci erlotynibu chlorowodorku) – dla tabletek 25 mg
• 100 mg erlotynibu (w postaci erlotynibu chlorowodorku) – dla tabletek 100 mg
• 150 mg erlotynibu (w postaci erlotynibu chlorowodorku) – dla tabletek 150 mg

Rdzeń tabletki zawiera następujące substancje pomocnicze: laktoza jednowodna, celuloza mikrokrystaliczna, wapnia wodorofosforan, karboksymetyloskrobia sodowa (typ A), krzemionka koloidalna bezwodna, sodu laurylosiarczan oraz magnezu stearynian.

Otoczka tabletki składa się z: hypromelozy (E 464), hydroksypropylocelulozy (E 463), tytanu dwutlenku (E 171) oraz makrogolu.

Warto zwrócić uwagę, że lek zawiera laktozę – pacjenci z nietolerancją pewnych cukrów powinni skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem preparatu. Każda tabletka zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu, co oznacza, że preparat jest uznawany za wolny od sodu.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Erlotinib Vipharm?

W przypadku przyjęcia większej niż zalecana dawki leku Erlotinib Vipharm należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Przedawkowanie może prowadzić do nasilenia działań niepożądanych występujących podczas standardowej terapii.

Lekarz może podjąć decyzję o przerwaniu stosowania leku oraz wdrożeniu odpowiedniego leczenia objawowego. Nie ma specyficznego antidotum na erlotynib, dlatego postępowanie w przypadku przedawkowania ma charakter objawowy i wspierający. Pacjent może wymagać monitorowania parametrów życiowych oraz obserwacji w zakładzie opieki zdrowotnej, w zależności od nasilenia objawów i przyjętej dawki.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Erlotinib Vipharm – czy mogę spożywać alkohol?

Nie należy przyjmować leku Erlotinib Vipharm z jedzeniem. Jest to bardzo istotne zalecenie, ponieważ pokarm może wpływać na wchłanianie substancji czynnej. Tabletka powinna być przyjmowana co najmniej jedną godzinę przed posiłkiem lub co najmniej dwie godziny po posiłku.

W ulotce nie zawarto szczegółowych informacji dotyczących spożywania alkoholu podczas stosowania erlotynibu. Niemniej jednak, z uwagi na możliwe nasilenie działań niepożądanych oraz dodatkowe obciążenie wątroby, zaleca się ostrożność i konsultację z lekarzem prowadzącym w kwestii spożywania napojów alkoholowych podczas terapii.

Pacjentom, którzy są narażeni na działanie promieniowania słonecznego, zaleca się stosowanie odzieży ochronnej oraz kremów chroniących przed słońcem (najlepiej zawierających minerały), ponieważ erlotynib może nasilać reakcje skórne pod wpływem ekspozycji na UV.

Czy można stosować Erlotinib Vipharm w okresie ciąży i karmienia piersią?

Należy unikać zachodzenia w ciążę podczas stosowania leku Erlotinib Vipharm. Pacjentki w wieku rozrodczym powinny stosować odpowiednie metody antykoncepcji w trakcie leczenia oraz przez co najmniej 2 tygodnie po przyjęciu ostatniej tabletki.

Jeżeli pacjentka zajdzie w ciążę podczas stosowania erlotynibu, powinna natychmiast poinformować o tym lekarza prowadzącego, który zadecyduje, czy leczenie może być kontynuowane. Potencjalne ryzyko dla płodu wymaga indywidualnej oceny lekarza.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku oraz przez co najmniej 2 tygodnie po przyjęciu ostatniej tabletki. W ciąży i w okresie karmienia piersią, lub gdy istnieje podejrzenie ciąży, przed zastosowaniem preparatu należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)