Ranolazine Aurovitas - ulotka dla pacjenta

Ostatnia aktualizacja: 10.09.2026

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Ranolazine Aurovitas?

Ranolazine Aurovitas to lek na receptę, którego substancją czynną jest ranolazyna. Preparat występuje w postaci tabletek o przedłużonym uwalnianiu w trzech mocach: 375 mg, 500 mg i 750 mg. Ranolazyna należy do grupy leków stosowanych w chorobach serca, a jej zadaniem jest łagodzenie objawów choroby niedokrwiennej serca, której najczęstszym przejawem jest dławica piersiowa.

Wskazania do stosowania. Ranolazine Aurovitas jest przeznaczony do stosowania jednocześnie z innymi lekami w leczeniu dławicy piersiowej (inaczej choroby wieńcowej, potocznie nazywanej także „anginą piersiową”) u osób dorosłych. Oznacza to, że ranolazyna nie jest zazwyczaj stosowana jako jedyny lek, lecz stanowi uzupełnienie dotychczasowej terapii przeciwdławicowej. Po ranolazynę sięga się najczęściej wtedy, gdy standardowe leczenie (np. lekami beta-adrenolitycznymi lub antagonistami wapnia) nie zapewnia wystarczającej kontroli objawów albo gdy pacjent nie toleruje tych leków. Decyzję o włączeniu leku podejmuje zawsze lekarz, biorąc pod uwagę całość obrazu klinicznego pacjenta.

Czym jest dławica piersiowa? Dławica piersiowa to zespół objawów wynikających z niedostatecznego ukrwienia, a tym samym niedotlenienia mięśnia sercowego. Dochodzi do niej zwykle wtedy, gdy tętnice wieńcowe zaopatrujące serce w krew są zwężone, najczęściej w wyniku miażdżycy. W spoczynku przepływ krwi może być wystarczający, jednak w sytuacjach zwiększonego zapotrzebowania serca na tlen pojawia się niedobór, który organizm sygnalizuje charakterystycznymi dolegliwościami. Do typowych objawów dławicy piersiowej należą:

• ból w klatce piersiowej – często opisywany jako ucisk, gniecenie, pieczenie lub dławienie za mostkiem,
• uczucie dyskomfortu w górnej części ciała – w obszarze pomiędzy szyją a nadbrzuszem, niekiedy promieniujące do żuchwy, barków, ramion lub pleców,
• dolegliwości pojawiające się podczas wysiłku fizycznego lub nadmiernej aktywności, a także w sytuacjach stresowych, po obfitym posiłku czy w chłodne dni,
• ustępowanie objawów po odpoczynku lub przyjęciu leków doraźnych.

Napady dławicy mogą znacząco ograniczać codzienną aktywność – utrudniać chodzenie, wchodzenie po schodach, pracę czy uprawianie sportu. Celem leczenia objawowego jest zmniejszenie częstości i nasilenia napadów bólu wieńcowego, a przez to poprawa tolerancji wysiłku i jakości życia pacjenta.

Jak działa ranolazyna? Ranolazyna ma mechanizm działania odmienny od większości klasycznych leków przeciwdławicowych. Działa bezpośrednio na komórki mięśnia sercowego, hamując tzw. późny prąd sodowy w kardiomiocytach. W warunkach niedokrwienia prąd ten ulega nasileniu, co prowadzi do nadmiernego gromadzenia się jonów sodu, a następnie wapnia wewnątrz komórek serca. Przeciążenie komórek wapniem utrudnia rozkurcz mięśnia sercowego, zwiększa napięcie ściany serca i uciska drobne naczynia, co dodatkowo pogarsza przepływ krwi i zwiększa zapotrzebowanie serca na tlen. Ograniczając ten proces, ranolazyna:

• zmniejsza wewnątrzkomórkowe przeciążenie sodem i wapniem w niedokrwionych komórkach serca,
• ułatwia rozkurcz (relaksację) mięśnia sercowego,
• przyczynia się do zmniejszenia zapotrzebowania serca na tlen,
• ma przy tym jedynie niewielki wpływ na częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze krwi.

Ostatnia z wymienionych cech ma znaczenie praktyczne – ponieważ ranolazyna w niewielkim stopniu zwalnia rytm serca i obniża ciśnienie, może być łączona z lekami, które działają właśnie w ten sposób (np. beta-adrenolitykami czy antagonistami wapnia). Z tego względu lek stosuje się jako element terapii skojarzonej.

Postać tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Tabletki Ranolazine Aurovitas zostały zaprojektowane tak, aby substancja czynna uwalniała się stopniowo przez wiele godzin. Dzięki temu lek przyjmuje się dwa razy na dobę, a stężenie ranolazyny we krwi utrzymuje się na bardziej wyrównanym poziomie. Z tego powodu tabletek nie wolno dzielić, kruszyć ani rozgryzać – mogłoby to zaburzyć mechanizm przedłużonego uwalniania.

Kiedy nie stosować leku Ranolazine Aurovitas? Leku nie należy przyjmować w następujących sytuacjach:

• w przypadku uczulenia na ranolazynę lub którąkolwiek substancję pomocniczą preparatu,
• jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności nerek,
• jeśli u pacjenta występują umiarkowane lub ciężkie zaburzenia czynności wątroby,
• jeśli pacjent przyjmuje określone leki, z którymi ranolazyny nie wolno łączyć – m.in. niektóre antybiotyki (klarytromycyna, telitromycyna), leki przeciwgrzybicze (itrakonazol, ketokonazol, worykonazol, pozakonazol), inhibitory proteazy stosowane w zakażeniu HIV, nefazodon stosowany w depresji oraz niektóre leki przeciwarytmiczne (np. chinidyna, dofetylid, sotalol). Szczegóły opisano w sekcji dotyczącej interakcji.

Ostrzeżenia i środki ostrożności. Przed rozpoczęciem leczenia należy omówić z lekarzem swój stan zdrowia, zwłaszcza jeśli:

• występuje łagodna lub umiarkowana choroba nerek,
• występuje łagodna choroba wątroby,
• kiedykolwiek stwierdzono nieprawidłowy zapis EKG,
• pacjent jest w podeszłym wieku,
• pacjent ma małą masę ciała (60 kg lub mniej),
• u pacjenta występuje niewydolność serca.

W każdej z powyższych sytuacji lekarz może zdecydować o zastosowaniu mniejszej dawki leku lub podjęciu dodatkowych środków ostrożności, np. częstszych kontroli stanu zdrowia.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu ranolazyny na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Lek może jednak wywoływać objawy, które upośledzają tę zdolność, takie jak:

• zawroty głowy (często),
• niewyraźne widzenie, podwójne widzenie (niezbyt często),
• stan splątania, omamy (niezbyt często),
• problemy z koordynacją ruchową (rzadko).

Jeśli wystąpią takie objawy, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn do czasu ich całkowitego ustąpienia. W razie wątpliwości warto poradzić się lekarza.

Stosowanie u dzieci i młodzieży. Lek nie jest przeznaczony dla dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat.

Jeżeli w trakcie leczenia nie następuje poprawa lub samopoczucie pacjenta ulega pogorszeniu, należy skontaktować się z lekarzem.

Aktualna ulotka leku Ranolazine Aurovitas

Ulotka Ranolazine Aurovitas – najważniejsze informacje dla pacjenta

Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje z ulotki leku Ranolazine Aurovitas: skład, zasady bezpiecznego stosowania i ostrzeżenia, a także odnośniki do szczegółowego dawkowania, skutków ubocznych i interakcji. Pełną ulotkę dla pacjenta w formacie PDF pobierzesz powyżej.

Jaki jest skład Ranolazine Aurovitas, jakie substancje zawiera?

Substancją czynną leku Ranolazine Aurovitas jest ranolazyna. W zależności od mocy jedna tabletka o przedłużonym uwalnianiu zawiera:

• 375 mg ranolazyny – tabletki 375 mg,
• 500 mg ranolazyny – tabletki 500 mg,
• 750 mg ranolazyny – tabletki 750 mg.

Substancje pomocnicze – rdzeń tabletki (wspólny dla wszystkich mocy):

• celuloza mikrokrystaliczna,
• kopolimer kwasu metakrylowego i akrylanu etylu (1:1) (typ A),
• hypromeloza typ 2910,
• sodu wodorotlenek,
• magnezu stearynian.

Substancje pomocnicze – otoczka tabletki:

• hypromeloza (E 464), hydroksypropyloceluloza (E 463), talk (E 553b), tytanu dwutlenek (E 171) – we wszystkich mocach,
• indygotyna, lak glinowy (E 132) – w tabletkach 375 mg,
• błękit brylantowy FCF, lak glinowy (E 133) – w tabletkach 750 mg,
• żelaza tlenek czerwony (E 172) – w tabletkach 375 mg i 500 mg,
• żelaza tlenek żółty (E 172) – w tabletkach 500 mg i 750 mg,
• żelaza tlenek czarny (E 172) – w tabletkach 500 mg.

Zawartość sodu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na tabletkę o przedłużonym uwalnianiu, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”.

Wygląd tabletek. Poszczególne moce leku różnią się kolorem i wielkością, co ułatwia ich rozróżnienie:

• 375 mg – niebieskie do jasnoniebieskich, podłużne tabletki powlekane o wymiarach ok. 15 mm x 7,2 mm, z wytłoczonym oznaczeniem „Z” po jednej stronie i „375” po drugiej,
• 500 mg – pomarańczowe do jasnopomarańczowych, podłużne tabletki powlekane o wymiarach ok. 16,6 mm x 8,1 mm, z wytłoczonym oznaczeniem „Z” po jednej stronie i „500” po drugiej,
• 750 mg – zielone do jasnozielonych, podłużne tabletki powlekane o wymiarach ok. 19 mm x 9,2 mm, z wytłoczonym oznaczeniem „Z” po jednej stronie i „750” po drugiej.

Opakowania. Lek jest dostępny w blistrach umieszczonych w tekturowym pudełku, zawierających 30, 60 lub 100 tabletek o przedłużonym uwalnianiu. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Przechowywanie. Brak specjalnych zaleceń dotyczących warunków przechowywania leku. Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci oraz nie stosować go po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu (po skrócie EXP).

Podmiot odpowiedzialny: Aurovitas Pharma Polska Sp. z o.o., Warszawa.

Szczegółowe dawkowanie leku Ranolazine Aurovitas – dawki dla dorosłych i dzieci, sposób podawania oraz postępowanie przy pominięciu dawki – opisujemy w osobnej sekcji.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Ranolazine Aurovitas?

W razie przypadkowego przyjęcia większej liczby tabletek lub dawki większej niż zalecana należy natychmiast powiadomić lekarza. Jeżeli kontakt z lekarzem nie jest możliwy, należy udać się do najbliższego szpitalnego oddziału ratunkowego.

Co zabrać ze sobą? Warto zabrać wszystkie pozostałe tabletki wraz z opakowaniem i blistrem, aby personel medyczny mógł szybko ustalić, jaki lek i w jakiej ilości został przyjęty.

Ponieważ część działań niepożądanych ranolazyny, takich jak zawroty głowy, nudności czy wymioty, zależy od dawki, po przyjęciu zbyt dużej ilości leku można spodziewać się ich nasilenia. Nie należy podejmować prób samodzielnego leczenia skutków przedawkowania ani próbować „wyrównywać” dawki przez pomijanie kolejnych tabletek bez konsultacji z lekarzem.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Ranolazine Aurovitas – czy mogę spożywać alkohol?

Posiłki. Ranolazine Aurovitas można przyjmować wraz z posiłkiem lub po posiłku. Tabletki należy popijać wodą.

Sok grejpfrutowy. Podczas leczenia nie wolno pić soku grejpfrutowego. Grejpfrut zawiera substancje hamujące enzymy wątrobowe odpowiedzialne za rozkład ranolazyny, co może prowadzić do zwiększenia jej stężenia we krwi i nasilenia działań niepożądanych.

Preparaty ziołowe. Należy unikać produktów zawierających ziele dziurawca zwyczajnego, ponieważ mogą one osłabiać działanie leku.

Alkohol. Ulotka leku nie zawiera szczegółowych informacji na temat spożywania alkoholu w trakcie leczenia. Należy jednak pamiętać, że ranolazyna może wywoływać zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, stan splątania czy spadki ciśnienia po wstaniu, a alkohol może te objawy nasilać. Kwestię spożywania alkoholu najlepiej omówić z lekarzem prowadzącym, zwłaszcza że pacjenci z chorobą wieńcową zwykle przyjmują jednocześnie kilka leków.

Czy można stosować Ranolazine Aurovitas w okresie ciąży i karmienia piersią?

Ciąża. Leku Ranolazine Aurovitas nie należy przyjmować w okresie ciąży, chyba że lekarz zdecyduje inaczej.

Karmienie piersią. Leku nie należy stosować w okresie karmienia piersią. Kobiety karmiące powinny skonsultować się z lekarzem w sprawie dalszego postępowania.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Jak każdy lek, Ranolazine Aurovitas może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Pełną listę z podziałem na częstość występowania znajdziesz w sekcji skutki uboczne leku Ranolazine Aurovitas.

Informacje o łączeniu z innymi lekami, suplementami znajdziesz w sekcji interakcje leku Ranolazine Aurovitas.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)