Paracetamol Fresenius - ulotka dla pacjenta

Ostatnia aktualizacja: 10.09.2026

Jakie są wskazania? Na co stosowany jest Paracetamol Fresenius?

Paracetamol Fresenius to lek w postaci roztworu do infuzji dożylnej (10 mg/mL), zawierający jako substancję czynną paracetamol (łac. Paracetamolum). Paracetamol należy do grupy leków przeciwbólowych i przeciwgorączkowych – łagodzi dolegliwości bólowe oraz obniża podwyższoną temperaturę ciała. W odróżnieniu od popularnych tabletek, syropów czy czopków zawierających paracetamol, ten preparat podawany jest bezpośrednio do żyły w formie kroplówki, dlatego stosuje się go przede wszystkim w warunkach szpitalnych, pod nadzorem lekarza i personelu pielęgniarskiego.

Wskazania do stosowania. Zgodnie z ulotką Paracetamol Fresenius jest przeznaczony do:

• krótkotrwałego leczenia bólu o umiarkowanym nasileniu, w szczególności bólu występującego w okresie pooperacyjnym, czyli po zabiegach chirurgicznych,
• krótkotrwałego leczenia gorączki.

Ważnym ograniczeniem wynikającym z postaci i wielkości opakowania jest to, że butelka o pojemności 100 mL przeznaczona jest wyłącznie dla dorosłych, młodzieży i dzieci o masie ciała powyżej 33 kg. U pacjentów o mniejszej masie ciała ten rodzaj opakowania nie jest stosowany.

Kiedy wybiera się paracetamol dożylny? Postać infuzyjna paracetamolu ma zastosowanie przede wszystkim w sytuacjach, w których podanie leku doustnie jest niemożliwe, utrudnione lub niewskazane – na przykład u pacjentów bezpośrednio po operacji, osób z nudnościami i wymiotami, pacjentów nieprzytomnych lub znajdujących się w stanie wymagającym intensywnego nadzoru. Droga dożylna pozwala na precyzyjne dawkowanie leku w zależności od masy ciała pacjenta. Należy jednak podkreślić, że ulotka zaleca, aby tak szybko, jak to możliwe, zastąpić lek podawany dożylnie tabletkami przeciwbólowymi lub syropem, czyli przejść na doustną formę leczenia, gdy tylko stan pacjenta na to pozwala.

Jak działa paracetamol? Paracetamol wykazuje dwa zasadnicze kierunki działania: przeciwbólowe (analgetyczne) oraz przeciwgorączkowe (antypiretyczne). Jego działanie odbywa się głównie w obrębie ośrodkowego układu nerwowego – substancja wpływa na mechanizmy odpowiedzialne za odczuwanie bólu oraz na ośrodek termoregulacji w podwzgórzu, co prowadzi do obniżenia podwyższonej temperatury ciała. W przeciwieństwie do niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), takich jak ibuprofen czy ketoprofen, paracetamol ma jedynie słabe działanie przeciwzapalne. Nie wykazuje również typowego dla NLPZ niekorzystnego wpływu na błonę śluzową żołądka, dlatego bywa wykorzystywany w leczeniu bólu i gorączki w różnych grupach pacjentów, także jako element tzw. analgezji multimodalnej po zabiegach operacyjnych.

Przeciwwskazania – kiedy nie stosować leku? Paracetamol Fresenius nie może być podawany, jeśli:

• pacjent ma uczulenie na paracetamol, na propacetamolu chlorowodorek (inny lek przeciwbólowy, który w organizmie przekształca się w paracetamol) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wchodzącą w skład leku,
• u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności. Przed rozpoczęciem leczenia lekarz powinien zostać poinformowany o wszystkich chorobach i stanach pacjenta. Szczególna ostrożność jest wymagana w następujących sytuacjach:

• choroba wątroby lub nerek oraz uzależnienie od alkoholu,
• zespół Meulengrachta-Gilberta – dziedziczne zaburzenie czynności wątroby,
• niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD),
• jednoczesne stosowanie innych leków zawierających paracetamol,
• poważne braki w odżywianiu (niedożywienie) lub stosowanie żywienia pozajelitowego,
• odwodnienie,
• stosowanie obecnie lub w przyszłości flukloksacyliny (antybiotyku).

Ryzyko kwasicy metabolicznej. Ulotka zwraca szczególną uwagę na możliwość wystąpienia kwasicy metabolicznej z dużą luką anionową – poważnego zaburzenia dotyczącego krwi i płynów ustrojowych, polegającego na zwiększeniu kwasowości osocza. Przypadki takie notowano u pacjentów stosujących paracetamol w regularnych dawkach przez dłuższy czas lub przyjmujących go razem z flukloksacyliną, zwłaszcza gdy występowały u nich dodatkowe czynniki ryzyka, takie jak:

• ciężkie choroby, w tym ciężka niewydolność nerek,
• posocznica (sepsa) – stan, w którym we krwi krążą bakterie i ich toksyny prowadzące do uszkodzenia narządów,
• niedożywienie,
• przewlekły alkoholizm,
• stosowanie maksymalnych dawek dobowych paracetamolu.

Objawy kwasicy metabolicznej mogą obejmować poważne trudności z oddychaniem (w tym szybki i głęboki oddech), senność, nudności oraz wymioty. Jest to stan wymagający pilnego leczenia, dlatego w przypadku wystąpienia takich objawów w trakcie terapii należy niezwłocznie poinformować lekarza.

Dzieci i młodzież. Butelka 100 mL może być stosowana u dzieci i młodzieży wyłącznie wtedy, gdy ich masa ciała przekracza 33 kg.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn. Paracetamol Fresenius nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów ani obsługiwania maszyn. Warto jednak pamiętać, że lek stosowany jest zwykle w szpitalu, często po zabiegach operacyjnych, a decyzję o powrocie do prowadzenia pojazdów warunkuje przede wszystkim ogólny stan zdrowia pacjenta.

Zawartość sodu. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, co oznacza, że uznaje się go za „wolny od sodu”. Jest to informacja istotna m.in. dla osób stosujących dietę o ograniczonej zawartości sodu.

Aktualna ulotka leku Paracetamol Fresenius

Ulotka Paracetamol Fresenius – najważniejsze informacje dla pacjenta

Poniżej znajdziesz najważniejsze informacje z ulotki leku Paracetamol Fresenius: skład, zasady bezpiecznego stosowania i ostrzeżenia, a także odnośniki do szczegółowego dawkowania, skutków ubocznych i interakcji. Pełną ulotkę dla pacjenta w formacie PDF pobierzesz powyżej.

Jaki jest skład Paracetamol Fresenius, jakie substancje zawiera?

Substancja czynna. Substancją czynną leku Paracetamol Fresenius jest paracetamol. Stężenie leku wynosi 10 mg paracetamolu w 1 mL roztworu, co oznacza, że jedna butelka o pojemności 100 mL zawiera 1000 mg (1 g) paracetamolu.

Substancje pomocnicze. Oprócz substancji czynnej w skład roztworu wchodzą:

• monotioglicerol,
• mannitol,
• sodu cytrynian dwuwodny,
• kwas octowy (do ustalenia pH),
• sodu wodorotlenek (do ustalenia pH),
• woda do wstrzykiwań.

Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, dlatego uznaje się go za „wolny od sodu”.

Postać farmaceutyczna i wygląd. Paracetamol Fresenius, 10 mg/mL, to przezroczysty i bezbarwny roztwór do infuzji. Przed podaniem roztwór powinien zostać obejrzany – leku nie należy stosować, jeśli widoczne są w nim cząstki stałe lub nastąpiła zmiana zabarwienia.

Opakowania. Lek dostępny jest w butelkach z LDPE o pojemności 100 mL. Na rynku mogą występować opakowania zawierające:

• 10 butelek po 100 mL,
• 40 butelek po 100 mL.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Przechowywanie. Butelki należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem, w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie należy stosować leku po upływie terminu ważności podanego na pudełku lub etykiecie po oznaczeniu EXP. Zazwyczaj za przechowywanie leku i jego jakość po otwarciu odpowiada personel medyczny szpitala.

Szczegółowe dawkowanie leku Paracetamol Fresenius – dawki dla dorosłych i dzieci, sposób podawania oraz postępowanie przy pominięciu dawki – opisujemy w osobnej sekcji.

Co zrobić w przypadku przedawkowania Paracetamol Fresenius?

Ponieważ Paracetamol Fresenius podawany jest przez personel medyczny, ryzyko przedawkowania ogranicza się głównie do sytuacji związanych z błędami w obliczaniu dawki – w szczególności z pomyleniem miligramów (mg) z mililitrami (mL) – lub z jednoczesnym stosowaniem innych leków zawierających paracetamol. Jeśli pacjent podejrzewa, że otrzymał większą dawkę leku niż zalecana, powinien natychmiast poinformować o tym lekarza lub farmaceutę.

Objawy przedawkowania pojawiają się zazwyczaj w ciągu pierwszych 24 godzin i mogą obejmować:

• nudności,
• wymioty,
• utratę apetytu,
• bladość skóry,
• ból brzucha.

Przedawkowanie paracetamolu wiąże się z ryzykiem nieodwracalnego uszkodzenia wątroby. Z tego powodu w przypadku podejrzenia przedawkowania konieczna jest niezwłoczna konsultacja lekarska, nawet jeśli początkowe objawy wydają się łagodne lub w ogóle nie występują. Ryzyko jest większe u osób z czynnikami ryzyka hepatotoksyczności, takimi jak choroby wątroby, przewlekłe nadużywanie alkoholu, niedożywienie czy odwodnienie.

Co mogę jeść i pić podczas stosowania Paracetamol Fresenius – czy mogę spożywać alkohol?

Paracetamol Fresenius podawany jest dożylnie, dlatego – w przeciwieństwie do postaci doustnych – nie ma bezpośrednich zaleceń dotyczących przyjmowania go przed posiłkiem, w trakcie lub po jedzeniu. Ulotka zwraca jednak uwagę na kilka czynników związanych ze stylem życia, sposobem odżywiania i nawodnieniem, które mają znaczenie dla bezpieczeństwa terapii.

Alkohol. Podczas stosowania paracetamolu należy unikać spożywania alkoholu. Alkohol, podobnie jak niektóre leki, może nasilać toksyczne działanie paracetamolu na wątrobę. Szczególnej ostrożności wymagają osoby:

• uzależnione od alkoholu – lekarz powinien zostać o tym poinformowany przed rozpoczęciem leczenia,
• z przewlekłą chorobą alkoholową – w tej grupie maksymalna dawka dobowa paracetamolu nie może przekroczyć 3 g,
• z przewlekłym alkoholizmem – u takich pacjentów notowano przypadki kwasicy metabolicznej podczas regularnego stosowania paracetamolu.

Odżywianie i nawodnienie. Ostrożność jest wskazana u pacjentów z poważnymi brakami w odżywianiu (niedożywieniem), u osób otrzymujących żywienie pozajelitowe oraz u pacjentów odwodnionych. U osób przewlekle niedożywionych rezerwy glutationu w wątrobie – substancji biorącej udział w neutralizowaniu toksycznych metabolitów paracetamolu – mogą być obniżone, co zwiększa ryzyko uszkodzenia wątroby. Dlatego w tych grupach maksymalna dawka dobowa wynosi 3 g.

Sód w diecie. Lek zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na dawkę, więc jest uznawany za „wolny od sodu” i nie wpływa istotnie na bilans sodu u osób stosujących dietę niskosodową.

Czy można stosować Paracetamol Fresenius w okresie ciąży i karmienia piersią?

Kobieta w ciąży lub karmiąca piersią, a także pacjentka, która przypuszcza, że może być w ciąży, lub planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku.

Ciąża. Paracetamol Fresenius może być podawany kobietom w ciąży, jeśli jest to konieczne. W takiej sytuacji należy przestrzegać następujących zasad:

• stosować możliwie najmniejszą dawkę, która pozwala złagodzić ból i (lub) obniżyć gorączkę,
• stosować lek przez możliwie najkrótszy czas,
• jeśli ból nie ustępuje, gorączka się nie obniża lub konieczne jest częstsze podawanie leku – skonsultować się z lekarzem.

Karmienie piersią. Zgodnie z ulotką Paracetamol Fresenius można stosować w okresie karmienia piersią.

Jak każdy lek, Paracetamol Fresenius może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Pełną listę z podziałem na częstość występowania znajdziesz w sekcji skutki uboczne leku Paracetamol Fresenius.

Informacje o łączeniu z innymi lekami, suplementami znajdziesz w sekcji interakcje leku Paracetamol Fresenius.

Aktualna charakterystyka produktu leczniczego (ChPL)